7. Józef Brandt - POLOWANIE, OK. 1890

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Władysław Szerner
    - TARG W MIASTECZKU POD KRAKOWEM, 1908

  • Następny

    Następna praca

    Feliks Michał Wygrzywalski
    - ZAPRZĘG PRZED KARCZMĄ, 1908

wszystkie obiekty

Opis obiektu

W dorobku artystycznym Brandta znaczącą pod względem ilościowym ale również artystycznym grupę stanowią obrazy o tematyce myśliwskiej, ukazujące barwną specyfikę obyczaju łowieckiego z całym arsenałem najrozmaitszych akcesoriów - strzelb, dubeltówek, rogów, pasów z nabojami - oraz z udziałem psów i koni. Te pogodne w nastroju sceny o rozbudowanej warstwie anegdotycznej, odwołującej się do stylu wiejskiego życia szlachty polskiej, na ogół nie ilustrują krwawego aspektu polowania. Brandt malował raczej krajobraz i nastrój, uwydatniał piękno kniei lub pól, a przede wszystkim pełną zawadiackiego animuszu obyczajowość myśliwych. Do jego ulubionych motywów należały wyjazdy i powroty z polowań, myśliwi z psami czuwający na stanowisku, odpoczywający przed karczmą lub w lesie przy ognisku czy zalecający się do wiejskich dziewcząt. Głównym środkiem ekspresji w większości z tych obrazów jest efekt gwałtownego ruchu ludzi i koni, połączony z żywą paletą jasnych, nasyconych, często ostro skontrastowanych barw. W prezentowanej pracy mamy do czynienia z kwintesencją tego o czym mówimy szkoła monachijska. Utrzymany w żywych, nasyconych barwach brązu, pomarańczu, zieleni, żółci i ugrów zdaje się wręcz ogłuszać widza swoją witalnością. Biały koń na pierwszym planie jeśli tylko się odwróci, gotów wyskoczyć na patrzącego z impetem. Czujemy pęd, z jakim gnają psy myśliwskie, słyszymy dźwięk rogu. Z biegiem czasu bowiem problem uchwycenia ruchu w jego najbardziej skomplikowanych, trwających niekiedy ułamki sekund fazach i oddania dźwięku zaczął nurtować wyobraźnię Brandta i przekładać się na konieczność przedstawiania ruchu coraz bardziej perfekcyjnie, coraz bardziej namacalnie. W prezentowanej pracy mamy tego namacalny dowód. Należy ona do najbardziej udanych i najwyżej cenionych prac Józefa Brandta.

Brandt był malarzem kochającym konie, stworzył typ konia niepowtarzalny w sztuce innych twórców. Zwierzę to przeważnie przedstawione rysunkiem finezyjnym i biegłym, powiązane jest z szerokim tłem pejzażowym, otwartymi przestrzeniami. W odtworzeniu grzywy, ogona, nozdrzy, lśniącego czy nakrapianego zadu osiąga Brandt kunszt równy Kossakowi, ale większy format jego dzieł i biegłe operowanie technika olejną stwarzają fascynującą jakość. Koń w gonitwie bitewnej czy oczekujący na nią przedstawiony jest w ujęciach zaskakujących , w skrótach widzianych z różnego dystansu i poziomu. (…) Konie jego przybliżają się bezpośrednio do widza – wówczas dostrzegamy każdy ich mięsień, tętnicę – innym razem ukazane są w oddzieleniu i działają masą statyczną lub dynamiczną, zależnie od odgrywanej sceny.”

M. Kwiatkowski, Polscy malarze koni, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1991, s.48

Proweniencja

kolekcja prywatna, Warszawa
Aukcja Domu Aukcyjnego Agra Art, 01.06.2008
Aukcja Domu Aukcyjnego Desa Unicum, 22.06.2006

Reprodukowany

Husarski W., Józef Brandt, [w:] Sztuki Piękne, 1929, s. 60.
Olchowska-Schmidt I., Józef Brandt, Kraków, 1996, s. 64.

Biogram artysty

Józef Brandt był jednym z najwybitniejszych malarzy polskich reprezentujących nurt monachijski. Studiował malarstwo w Polsce, Paryżu i Monachium. W 1870 roku otworzył w Monachium własną pracownię, a w1878 został honorowym profesorem Akademii Monachijskiej, członkiem Akademii w Berlinie i w Pradze. Jest jednym z tych polskich artystów malarzy, którym udało się zrobić ogromną karierę poza Polską. Uczestniczył w wielu europejskich wystawach i cieszył się niesłabnącym uznaniem. Pomimo międzynarodowych sukcesów – jak pisze Jan K. Ostrowski – i stałego zamieszkania za granicą, Brandt z całą świadomością pozostał malarzem polskim. Podejmował niemal wyłącznie polskie tematy historyczne i rodzajowe. Sygnując obrazy, dodawał dopisek „z Warszawy”, jak gdyby chcąc uprzedzić ewentualne wątpliwości związane z niemieckim brzmieniem swego nazwiska.

Józef Brandt urodził się w 1841 roku w Szczebrzeszynie. W jego domu rodzinnym atmosfera wprawdzie sprzyjała rozwijaniu wrodzonych zdolności, ale zgodnie z panującymi poglądami uprawianie sztuki nie mogło stanowić zawodu. Pochodził ze znanej i zamożnej rodziny warszawskich lekarzy . Tak więc Brandt po ukończeniu Instytutu Szlacheckiego, wyjechał w roku 1859 do Paryża, aby tam rozpocząć studia techniczne. Jednocześnie jednak podjął również naukę u francuskiego malarza batalisty Louisa Cognieta. Pod wpływem Kossaka, z którym zetknął się wówczas w Paryżu porzucił studia inżynierskie i poświęcił się całkowicie malarstwu. Obaj wracają jednak do Warszawy i wkrótce wyruszają na wspólną włóczęgę po Ukrainie i Podolu. Systematyczne studia artystyczne w Monachium artysta podejmuje w roku 1862 u batalisty Franza Adama i Karola Piloty'ego. Usilna praca i talent szybko przynoszą efekt. Od 1870 roku artysta dysponował już własną pracownią, gdzie bywała cała kolonia artystyczna przebywająca w Monachium. W latach 70. i 80. XIX w. powstały najwybitniejsze dzieła Brandta, sam artysta znalazł się u szczytu sławy, a jego sukcesy finansowe pozostały bez precedensu wśród polskich artystów żyjących za granicą. W 1873 po prezentacji Bitwy pod Wiedniem na Wystawie Powszechnej w Wiedniu został odznaczony Orderem Franciszka Józefa, w 1875 powołano go na członka Berlińskiej Akademii Sztuki, w 1878 mianowano honorowym profesorem i członkiem Akademii Bawarskiej. Pomimo datującego się od lat 90-tych stopniowego spadku formy artystycznej Brandta, popyt na jego obrazy nie uległ osłabieniu, a sam artysta spotykał się z kolejnymi dowodami uznania i szacunku. . W 1900 roku został wybrany na honorowego członka Akademii Sztuk Pięknych w Pradze. Po śmierci Henryka Rodakowskiego w 1894 nadeszła z Polski propozycja objęcia stanowiska dyrektora krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, z której jednak nie skorzystał. Pomimo osiągnięcia znaczącej pozycji na międzynarodowym rynku sztuki, przez całe życie nadsyłał swoje prace na wystawy organizowane w Polsce, przede wszystkim w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, którego był członkiem od 1874, oraz w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.Choć napisano już bardzo dużo o Brandcie i jego twórczość w większości wydaje się być już poznana to ciągle wymyka się jednoznacznej interpretacji. Wiadome jest jedno, że jest to malarstwo niesamowicie zaangażowane emocjonalnie, naznaczone żywiołowym temperamentem i świadczące o niebywałym bogactwie wyobraźni jego twórcy.

Nr katalogowy: 7

Józef Brandt (1841 - 1915)
POLOWANIE, OK. 1890


olej, płótno / 70 x 110 cm
sygn. l.d.: Józef Brandt z Warszawy / Monachium


Cena wywoławcza:
700 000 zł
163 935 EUR
195 531 USD

Estymacja:
900 000 - 1 100 000 zł
210 773 - 257 612 EUR
251 397 - 307 263 USD

Cena sprzedaży:
790 000 zł*

AUKCJA DZIEŁ SZTUKI 10 PAŹDZIERNIKA 2017

10 października, 2017 r. godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Wystawa przedaukcyjna:
15 września - 10 października 2017 r.
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Kontakt w sprawie obiektów:

galeria@polswissart.pl
tel.: +48 (22) 628 13 67

ZLECENIE LICYTACJI

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: