27. Jacek Malczewski - AUTOPORTRET WE WNĘTRZU

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Jacek Malczewski
    - PORTRET MŁODEJ KOBIETY Z RÓŻĄ, 1909

  • Następny

    Następna praca

    Zygmunt Menkes
    - ok. PEJZAŻ Z PARYŻA, 1924 1925

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Jacek Malczewski malował siebie, śmiało można powiedzieć, niezliczoną ilość razy. Nie był w tym odosobniony, ponieważ obserwacja siebie jako elementu otaczającej rzeczywistości stanowiła domenę wielu mistrzów, jak chociażby Rembrandta. Powód i kontekst zapewne u każdego był inny. Jedni dokumentowali upływający czas, drudzy pragnęli zostawić potomnym swoje podobizny niejako na potwierdzenie namacalnego istnienia. Trudno u Malczewskiego zdefiniować konkretny jeden powód, ale można zauważyć pewną prawidłowość, z której możliwe jest wysnucie wniosku. Rzeczą wspólną dla wszystkich autoportretów twórcy, zarówno z wcześniejszego okresu, jak i u schyłku życia, jak ten prezentowany, jest niezmienność samej twarzy artysty. Malczewski maluje siebie osobno i towarzystwie, w całej postaci i do połowy, en face i z profilu, w marynarce, w szynelu, w zbroi, berecie, jako muzykanta i jako Chrystusa. Maluje siebie w wielu odsłonach, ale nie daje nam wyczytać historii przemijania ze swojej twarzy. Jego fizjonomia jest niezmienna, nawet w obrazach z ostatniego okresu życia. Zmieniają się akcesoria, zmienia się również sposób malowania, zapewne na skutek dolegliwości związanych z wiekiem, ale jego charakterystyczna głowa nie zmienia się wcale. Twórca traktuje siebie jako element niezmienny otaczającego świata, również świata symbolicznego, w którym zdaje się na równi funkcjonować. Prezentowana praca pochodzi zapewne z ok.1926 roku, co pomagają potwierdzić analogiczne dzieła artysty o ustalonej dacie powstania. Artysta sportretował sobie we wnętrzu zapewne dworku w Lusławicach. Szkicowo potraktowane tło pozwala domyślać się już pewnych kłopotów ze wzrokiem, ale twarz namalowana jest jak zwykle bezbłędnie, co za każdym razem, przy każdym pojawiającym się na rynku kolekcjonerskim obrazie każe oddać hołd geniuszowi tego wielkiego malarza.

Biogram artysty

Absolwent krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych w klasie Jana Matejki i paryskiej École des Beaux-Arts. Urodził się w 1854 roku w Radomiu. Dzieciństwo spędził w rodzinnym wspólnie ze starszą siostrą Bronisławą urodzoną w 1853 r., młodszym bratem Teodorem urodzonym w 1857 r. i młodszą siostrą Heleną urodzoną w 1861 r. W 1865 roku zmarł brat artysty, co zwróciło jego uwagę w stronę mistycyzmu i duchowości. Wydarzenia Powstania Styczniowego były znamienne dla jego przyszłej twórczości. Wychowany w patriotycznej atmosferze domu rodzinnego oraz kształcony między innymi przez wybitnego literata Alfonsa Dygasińskiego wybitnego pedagoga, uczestnika powstania styczniowego i pisarza pozytywistycznego, Malczewski obierze później wątek patriotyczny za wiodący dla całej swojej twórczości co znajdzie wyraz w obrazach syberyjskich, wielu przedstawieniach Ellenai, ale także licznych symbolach na jego obrazach: kajdanach, jakuckiej czapce, wojskowym szynelu, o którym w przyszłości powie, że był mu wiernym towarzyszem przez całe życie. Już w czasach nauki w gimnazjum Jacek Malczewski poznał Józefa Brandta, który często bywał w Radomiu u swojego wuja Stanisława Lessla. W 1872 r. pokazano Matejce prace młodego Malczewskiego. Jan Matejko skierował list do jego ojca w którym pisał: Rysunki kreślone ręką syna Pańskiego Jacka, zdają się wskazywać i obiecywać niepośledni talent malarski, którego rozwinięcia nie należy może zbyt długo przetrzymywać. Za sprawą tej sugestii w 1873 r. Jacek Malczewski przerwał naukę w gimnazjum i został przyjęty na pierwszy rok studiów w Szkole Sztuk Pięknych. W 1874 r. podczas pobytu w Radomiu namalował swój pierwszy olejny obraz Portret siostry Heleny przy fortepianie. We wczesnym okresie twórczości malował w duchu szkoły Jana Matejki. Były to utrzymane warsztacie akademizmu XIXwiecznego, portrety, sceny rodzajowe i tematy związane z martyrologią Polaków po powstaniu styczniowym (Śmierć Ellenai, Niedziela w kopalni, Na etapie, Wigilia na Syberii).
Od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku tworzył obrazy o treściach symbolicznych z przenikającymi się wątkami patriotycznymi, biblijnymi, baśniowymi, literackimi i alegoryczno-fantastycznymi. Ponadto malował wiele portretów, głównie w pejzażu, oraz wyjątkowo ważnych dla odczytania postaci tego artysty autoportretów. W 1880 podróżował do Włoch. W latach 1884-1885 jako artysta wziął udział w naukowej ekspedycji Karola Lanckorońskiego do Małej Azji. Był także w Grecji i we Włoszech. W latach 1885-1886 przebywał przez kilka miesięcy w Monachium. Po powrocie zamieszkał na stałe w Krakowie, gdzie był przede wszystkim profesorem w Szkole Sztuk Pięknych przekształconej w 1900 roku w Akademię Sztuk Pięknych. Dwukrotnie też mianowany był jej rektorem. Latem 1886 roku na weselu córki profesorostwa Janczewskich artysta poznał Marię Gralewską z którą rok później wziął ślub w kościele Mariackim. Rok później urodziła się im córka Julia, a w 1892 r. Rafał - przyszły malarz. Około 1892 r. i pobytu w Monachium rozpoczyna się w twórczości malarza faza dojrzałego symbolizmu z zawsze obecną problematyką losu, ojczyzny, człowieka, artysty, sztuki. Doświadczenia monachijskie, młodopolska atmosfera Krakowa, a także klimat domu rodzinnego, połączyły się i dojrzały wielkich symbolicznych obrazach MelancholiaBłędne koło. W 1898 r. śmierć matki a jeszcze wcześniej ojca oraz brata odcisnęła mocne, smutne piętno na dziełach Malczewskiego. Refleksja nad życiem, przemijaniem i śmiercią, zostanie uosobiona na obrazach w postaci anioła śmierci – Thanatosa. Około 1900 r. artysta związał się z Marią Balową, która była przez lata największą spośród muz artysty. Miłość ta zaważyła na charakterze twórczości Jacka Malczewskiego, który przedstawiał Marię we wszelkich obliczach - jako dumną Polonię, zwycięską Nike, kuszącą Eurydykę, spokojną Thanathos i zwodniczą chimerę.
Malczewski oprócz pracy na krakowskiej Akademii działał aktywnie w krakowskim środowisku artystyczny i kulturalnym. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, której w 1897 r. był współzałożycielem oraz od 1908 r. do Grupy Zero, z którymi licznie wystawiał. W ostatnich latach życia przebywał głównie w Lusławicach i Charzewicach k. Zakliczyna. Pod koniec życia dotknięty ślepotą, zmarł 8 października 1929 r.

Nr katalogowy: 27

Jacek Malczewski (1854 - 1929)
AUTOPORTRET WE WNĘTRZU, ok. 1926


olej, deska / 28 x 92 cm
sygn. p.g.: JMalczewski


Cena wywoławcza:
70 000 zł
16 394 EUR
19 554 USD

Estymacja:
90 000 - 100 000 zł
21 078 - 23 420 EUR
25 140 - 27 933 USD

Cena sprzedaży:
NIESPRZEDANE

AUKCJA DZIEŁ SZTUKI 10 PAŹDZIERNIKA 2017

10 października, 2017 r. godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Wystawa przedaukcyjna:
15 września - 10 października 2017 r.
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Kontakt w sprawie obiektów:

galeria@polswissart.pl
tel.: +48 (22) 628 13 67

ZLECENIE LICYTACJI

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: