15. Stanisław Ignacy Witkiewicz - Autoportret z samowarem

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Julian Fałat
    - Widok na Kraków (Kraków w śniegu), 1904

  • Następny

    Następna praca

    Stanisław Ignacy Witkiewicz Witkacy
    - Portret Janiny Turowskiej-Leszczyńskiej, 1931

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Autoportret z samowarem należy do grupy prac, które Witkacy wykonał w czasie swojego pobytu w Rosji w latach 1914-1918. Z tego okresu zachowało się bogate ouvre artysty składające się z 67 jego prac, w tym – 5 autoportretów, 29 portretów, 26 fantastycznych kompozycji pastelowych, 1 gwaszu, 2 ekslibrisów, 1 okładki książki i 3 obrazów olejnych. Okoliczności znalezienia się w Petersburgu jesienią 1914 roku można nazwać dramatycznymi. Po samobójstwie narzeczonej, Jadwigi Janczewski, Witkacy znalazł się na skraju załamania nerwowego. Chcąc wspomóc przyjaciela Bronisław Malinowski zaproponował mu wyjazd do Australii, gdzie młody antropolog wybierał się na konferencję. Wyruszyli w połowie czerwca zatrzymując się po drodze na Cejlonie. Wspólna podróż została jednak wkrótce przerwana wiadomością o wybuchu I wojny światowej. Witkacy zdecydował się na powrót do Europy lecz jako obywatel rosyjski urodzony w Królestwie Polskim nie mógł wracać do austriackiej Galicji. Pojechał więc do Petersburga gdzie zaciągnął się do ekskluzywnego Pawłowskiego Pułku Lejbgwardii. Służył w niej do 1917 roku kiedy to po rewolucji październikowej rozstał się z armią rosyjską. Właśnie z ostatnich dwóch lat pobytu w Rosji zachowało się najwięcej prac Witkacego. Oferowana praca, powstała w najbardziej tajemniczym i brzemiennym w skutki okresie życia Witkacego, za jaki uważa się czteroletni pobyt w Rosji sposobem i techniką rysowania koresponduje z innymi ówczesnymi dziełami artysty. W tym czasie w swoich portretach i kompozycjach Witkacy używał na równych prawach węgla i pastelu. Do 1914 Witkacy rysował wyłącznie węglem, w 1915, już w Rosji, zaczął do swych prac stopniowo wprowadzać pastel. W 1917 rysunek węglowy służył Witkacemu jeszcze za podstawę kompozycji – szkic konstrukcyjny, uzupełniany stopniowo barwnymi pastelami, służącymi głównie dla ożywienia pracy, podkreślenia jej newralgicznych partii. Witkacy portretował w tym czasie nie tylko siebie – spokojne i obiektywne wizerunki tworzył dla członków petersburskiej Polonii (Stefan Kiedrzyński, Tadeusz Miciński) oraz żołnierzy i ofi cerów Pawłowskiego Pułku. To w Rosji zaczął po raz pierwszy wprowadzać do portretów technikę pasteli, tam również narodził się system, który dał podstawę do późniejszego Regulaminu Firmy Portretowej. Jak pisze Irena Jakimowicz to w „Rosji przyszedł czas syntezy; Witkiewicz zaczął przymierzać swoje malarstwo do swojego o nim myślenia”. A sam artysta przepojony atmosferą rewolucyjną tak pisał: Minęły czasy metafi zycznej absolutności sztuki. Sztuka była dawniej jeśli nie czymś świętym, to w każdym razie „świętawym” – zły duch wcielał się w ludzi czynu. Dziś nie ma w kogo – resztki indywidualizmu życiowego to czysta komedia – istnieje tylko zorganizowana masa i jej słudzy. Od biedy zły duch przeniósł się w sferę sztuki i wciela się dziś w zdegenerowanych, perwersyjnych artystów. Ale ci nikomu już nie zaszkodzą ani pomogą: istnieją dla zabawy ginących odpadków burżuazyjnej kultury.

Proweniencja

Trójmiasto, kolekcja prywatna
Dom aukcyjny Agra Art, aukcja 14.03.1999.

Reprodukowany

Żakiewicz A., Witkacy [1885-1939], z serii Ludzie Czasy Dzieła, wyd. Edipresse Polska S.A., Warszawa 2006.
Dubiński K., Wojna Witkacego, czyli kumboł w galifetach, wyd. Druk Drukarnia Wydawnicza im. W.L. Anczyca, 2015, ilustracja na obwolucie.

Biogram artysty

Stanisław Ignacy Witkiewicz -Witkacy- był pisarzem, dramaturgiem, grafi kiem, karykaturzystą, malarzem i przede wszystkim portrecistą. To jeden z czołowych przedstawicieli polskiej sztuki początku XX wieku, syn malarza i twórcy stylu zakopiańskiego Stanisława Witkiewicza. Studiował w krakowskiej ASP w pracowni samego Józefa Mehoff era. Sztuce portretowej poświęcił się artysta całkowicie po 1925 roku. Czując się niezrozumianym jako malarz zerwał z malarstwem sztalugowym i założył Firmę Portretową „S.I.Witkiewicz”. Dla swoich klientów opracował szczegółowy Regulamin. Portrety malowane pastelami i kredkami na papierze podlegały surowej typologii. Nierzadko powstawały pod wpływem silnie odurzających leków, alkoholu i narkotyków a sam artysta dokumentował swój stan firmując prace specjalnym autorskim kodem. 

Nr katalogowy: 15

Stanisław Ignacy Witkiewicz(Witkacy) (1885 - 1939)
Autoportret z samowarem, 1917


węgiel, pastel, papier szary, tektura / 66,5 x 50 cm
sygn. l.g.: Ignacy Witkiew / 1917
napis w ramce ucięty od lewej: PRASZA SIE / ZAWRACANIE / ŁOWY / ALENTEM poniżej data dzienna: 17 / II


Estymacja:
150 000 - 200 000 zł
35 047 - 46 729 EUR
41 096 - 54 795 USD

Cena sprzedaży:
470 000 zł
109 814 EUR
128 768 USD

AUKCJA DZIEŁ SZTUKI 16 PAŹDZIERNIKA 2018

16 października 2018 r. godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Wystawa przedaukcyjna:
26 września - 16 października, 2018 r.
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Kontakt w sprawie obiektów:

galeria@polswissart.pl
tel.: +48 (22) 628 13 67

ZLECENIE LICYTACJI

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: