48. Stefan Gierowski - OB.CCCLIX, 1976

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Andy Warhol
    - Kwiat, 1974,

  • Następny

    Następna praca

    Andrzej Borowski
    - Karafk i 3 papaje, 2004,

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Jeśli malarstwo posiada w sobie jakąś tajemnicę, jeśli posiada głębię, daje możliwość wielowarstwowych odczuć, wyraża więcej niż zarejestrowanie faktu – wtedy staje się dobrym malarstwem, staje się sztuką. Dotyczy to zarówno malarstwa abstrakcyjnego, jak i wszystkich innych kierunków. Malarstwo fi guratywne też może być obojętną dekoracją, ale w sztuce abstrakcyjnej widać tę dekorację łatwiej, wyraźniej się czuje, że chodzi tylko o połączenie różnych elementów i rytmów. Taki obraz daje mało możliwości interpretacyjnych; ot – plama na ścianie, układ prostokątów czy trójkątów. Byłbym jednakże ostrożny w osądach i sformułowaniach, choćby dlatego, że wiele obrazów w naszej świadomości jest czymś innym niż w naszym postrzeganiu. Istnieje więc pewna dwuznaczność i ona także sprawia, że malarstwo staje się czymś więcej niż zwykłą rejestracją przedmiotów, zjawisk, sposobów widzenia. 

Stefan Gierowski w wywiadzie przeprowadzonym przez Elżbietę Dzikowską, „Artyści mówią. Wywiady z mistrzami malarstwa”, wyd. Rosikon Press 2011) 

 

Malarz i rysownik, Stefan Gierowski to jeden z najwybitniejszych, obok takich twórców jak Wojciech Fangor czy Roman Opałka, przedstawiciel współczesnej polskiej awangardy. W latach 1945-48 studiował malarstwo na krakowskiej ASP pod kierunkiem Władysława Jarockiego, Jerzego Fedkowicza i Zbigniewa Pronaszki. Równolegle studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Swe obrazy prezentował na słynnej wystawie „Arsenału” w roku 1955. Na stałe związał się z Galerią „Krzywe Koło”, gdzie w 1957 roku wystawił obrazy utrwalające moment dojścia do malarstwa niefiguratywnego. W latach 1962-1996 wykładał na warszawskiej ASP, pełniąc w latach 1975-81 funkcję dziekana Wydziału Malarstwa. Wydaje się, że kluczowe dla rozwoju twórczości młodego artysty były z jednej strony postać Władysława Strzemińskiego z drugiej zaś współpraca z Galerią „Krzywe Koło”. To tam w 1957 roku zaprezentował serię obrazów zrywających ostatecznie z figuratywnością, to od tego momentu kolejne płótna nazywa Obrazami, numerując je liczbami rzymskimi. Na twórczość Gierowskiego wpływ wywarł unizm zaś zainteresowanie fakturą i właściwościami poszczególnych malarskich elementów wpisują jego sztukę w nurt malarstwa materii. Obiektem poszukiwań artysty stają się wyłącznie tworzywo i składające się na nie elementy: przestrzeń, światło, barwa oraz linia. Sam twórca tak mówi o swoim wyborze: „Uznałem za najbliższą moim skłonnościom krańcową decyzję poprzedników, że barwa, forma i materia są treścią obrazu i jedynym autonomicznym malarskim środkiem przekazu. Dawało to szansę istotnego pogłębiania moich wyobrażeń o rzeczywistości i opartego o fakty realistycznego widzenia przedmiotu moich zainteresowań, którym stał się problem światła i przestrzeni. Aby zachować dystans w stosunku do własnych intencji przekazu i uniknąć nieporozumień, przyjąłem jako tytuł moich prac słowo „obraz” (obraz czegoś) oraz wprowadziłem kolejną numerację rzymską (nie dla wszystkich czytelną)” (Fijałkowski / Gierowski. Wizje malarstwa [kat. wys.]., sierpień 2002, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie). Od końca lat 50-tych Gierowski mocniej eksperymentuje z linią nadając jej nowe symboliczne znaczenie podziału płaszczyzny, idąc pod prąd koncepcjom unistycznym. Prezentowany Ob. CCCLIX pochodzący z połowy lat siedemdziesiątych jest dowodem na pogłębione studium efektów jakie w przestrzeni malarskiej powoduje linia. Gierowski, osiągniętym za jej pomocą podziałem płótna, wprowadza do jego przestrzeni dynamizm spotęgowany dodatkowo plamą barwną miejscami zastosowaną na zasadzie silnego kontrastu, miejscami zaś przenikającą się. Stefan Gierowski jest laureatem m.in. Nagrody im. Jana Cybisa przyznawanej za całokształt twórczości (1980). W 2005 został odznaczony przez ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Jego prace prezentowane były wielokrotnie zarówno na wystawach indywidualnych jak i zbiorowych.

Biogram artysty

Gierowski studiował na krakowskiej ASP w pracowni Zbigniewa Pronaszki i Karola Frycza. Od 1949 roku mieszka w Warszawie a od 1976 jest profesorem tutejszej ASP. Początkowo uprawiał malarstwo figuratywne. Z biegiem czasu jego twórczość zdążała jednak ku abstrakcji. Momentem wieńczącym tę drogę stała się wystawa w Galerii „Krzywe Koło” w 1957 roku, w czasie której artysta wystawił obrazy utrwalające dojście do malarstwa niefiguratywnego. Gierowskiego można postawić na czele polskiej szkoły koloryzmu. Twórczość tego wielkiego klasyka sztuki współczesnej to studium oddziaływania poprzez kolor, a gradacja walorów i rytmiczne podziały płótna to świadomy formalny flirt tego twórcy z op-artem. Malarstwo Gierowskiego jest dynamiczne, przestrzeń jest iluzją, a kolor narzędziem, który opisuje jej granice na płótnie.

Nr katalogowy: 48

Stefan Gierowski (1925)
OB.CCCLIX, 1976


olej, płótno / 110 x 110 cm
sygn. na odwrocie: s.gierowski/Ob.CCCLIX/WARSZAWA 1976


Cena wywoławcza:
150 000 zł
36 232 EUR
38 462 USD

Estymacja:
160 000 - 180 000 zł
38 648 - 43 479 EUR
41 026 - 46 154 USD

Cena sprzedaży:
150 000 zł*
36 232 EUR
38 462 USD

AUKCJA DZIEŁ SZTUKI

11 marca 2015 r.
ul. Wiejska 20

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: