Tadeusz Makowski - MARTWA NATURA Z KIELISZKIEM I JABŁKAMI

  • Następny

    Następna praca

    Michał Gorstkin-Wywiórski
    - PEJZAŻ Z ROGALINA,

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Jego płótna żyją przede wszystkim dziwnym światłem, które ożywia, światłem tajemniczym, feerycznym, świadczącym o mądrej technice, precyzyjnym warsztacie, o pracowitych i owocnych rozmyślaniach malarza nad wszystkimi środkami i możliwościami, nad wiecznym cudem koloru.


Roger Brielle o twórczości Tadeusza Makowskiego
cyt. za: Czerni K., Szczerski A., Tadeusz Makowski, Siechnice 2000, s.23.

Proweniencja

Warszawa, kolekcja prywatna
aukcja Domu Aukcyjnego Polswiss Art, 8.12.2015
Kraków, kolekcja prywatna
aukcja Domu Aukcyjnego Polswiss Art, 9.10.2008
Monte Carlo, 1981 – kolekcja Ewy i Wojciecha Fibaków
Princeton/New Jersey, kolekcja prywatna Barbary Piaseckiej-Johnson
New Jersey, kolekcja prywatna E. Brunswick
New Jersey, kolekcja prywatna Zbigniewa M. Legutko
Paryż, lata 60. XX w. – kolekcja prywatna Jerzego Goreckiego (prawnuka Adama Mickiewicza)

Wystawiany

Muzeum Narodowe w Warszawie, Malarstwo polskie w kolekcji Ewy i Wojciecha Fibaków, 1992.
Muzeum Narodowe w Poznaniu, Malarstwo polskie w kolekcji Ewy i Wojciecha Fibaków, 1992.
Muzeum Narodowe w Krakowie, Malarstwo polskie w kolekcji Ewy i Wojciecha Fibaków, 1992.
Muzeum Historyczne Stary Ratusz, Wrocław, Polski Paryż. Od Michałowskiego do Lebensteina,
malarstwo polskie w kolekcji Wojciecha Fibaka, 1998.

Reprodukowany

Malarstwo polskie w kolekcji Ewy i Wojciecha Fibaków, [katalog wystawy], Warszawa, 1992, s. 111.
Polski Paryż. Od Michałowskiego do Lebensteina, malarstwo polskie w kolekcji Wojciecha Fibaka, Muzeum Historyczne, Stary Ratusz, Wrocław, 1998, s. 37.

WZMIANKOWANY:
Jaworska W., Tadeusz Makowski, życie i twórczość, Wrocław, 1964, s. 325, poz. 126.

Biogram artysty

Było w nim coś z niewinnego dziecka – jakaś świeżość, niewinność, a jednocześnie to był bardzo wykształcony człowiek.
– Marcel Gromaire


Tadeusz Makowski to jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich malarzy XX wieku. Postawa artystyczna Makowskiego ukształtowała się w początkowym okresie pod wpływem symbolistycznego malarstwa pejzażowego Stanisławskiego, zaś twórczość Mehoff era przekazała mu zrozumienie istoty rysunku jako środka ekspresji i zamiłowanie do dekoracyjnej, secesyjnej stylistyki. Artysta na przełomie 1908 i 1909 r. wyjechał do Paryża, gdzie pozostał do końca życia. Był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu. Brał udział w Salonach: Niezależnych, Tuileries, Jesiennym i De L'Oeuvre Unique. Jego zainteresowania scenografią teatralną przejawiły się w wykonywaniu kukiełek dla krakowskiego kabaretu "Zielony Balonik". W Paryżu zafascynowała artystę klasycyzująca, symboliczna sztuka Puvis de Chavannes'a. Około 1911 przejął od Le Fauconniera i kubistów zwartą konstrukcję obrazu i geometryzujące traktowanie form; kształt wydobywał jednak światłocieniowym modelunkiem i obrysowywał wyrazistym konturem. Na jego twórczość silnie wpłynęła podróż do Bretanii oraz postimpresjonistyczna sztuka Ślewińskiego. W 1918 pojawił się w obrazach Makowskiego motyw kluczowy dla jego dalszej twórczości - postać dziecka. Artysta malował wówczas liryczne, naiwne w wyrazie wizerunki dzieci w pastelowych, wysmakowanych tonacjach. Około 1920 powstały inspirowane sztuką Pietera Bruegla St. rozległe pejzaże ożywione sztafażem i utrzymane w zmatowiałej kolorystyce z przewagą brązów i zieleni. Rok 1928 stanowił istotną cezurę w twórczości artysty. Skrystalizował się wówczas jego indywidualny styl obrazowania, niepowtarzalny w kontekście sztuki europejskiej. wykształcił wtedy własny, charakterystyczny i łatwo rozpoznawalny styl łączący echa kubizmu, fascynację sztuką ludową i malarstwa artystów naiwnych. W latach 1929 – 30 Makowski tworzył liczne kompozycje olejne, akwarelowe, rysunkowe z przedstawieniami dzieci. Należą one do dojrzałej i artystycznie wysublimowanej fazy twórczości Makowskiego, w której artysta uprościł kształty, sprowadzając je do trójkątów, walców i stożków, liniom nadał moc i wyrazistość. Prócz malarstwa sztalugowego, akwareli i rysunku Makowski uprawiał techniki grafi czne - drzeworyt, akwafortę i litografi ę. Zajmował się ilustrowaniem książek i projektowaniem okładek; ozdobił drzeworytami wydane w 1925 w Paryżu „Pastorałki” Tytusa Czyżewskiego. Pisał ponadto wiersze, opowiadania i teksty z zakresu teorii sztuki.

Tadeusz Makowski (1882 - 1932)
MARTWA NATURA Z KIELISZKIEM I JABŁKAMI, ok. 1915


olej, płótno / 38 x 46 cm
sygn. l.d.: Makowski


Kontakt w sprawie obiektów

galeria@polswissart.pl
tel.: +48 (22) 628 13 67

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: