Wlastimil Hofman - Anioły

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Wlastimil Hofman
    - Wędrowcy,

  • Następny

    Następna praca

    Tadeusz Makowski
    - Studium głowy, 1929,

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Przeważał więc w twórczości artysty symbolizm i temat religijny, przy czym obydwa te rodzaje
malarskie były interpretowane w duchu ludowym, za pomocą wiejskich, to idealizowanych, to prawie
naturalistycznych postaci i wiejskich akcesoriów. (…) Symbolika Malczewskiego dostarczała mu
skrzydlatych aniołów i koźlonogich fauników, gotyckie malarstwo cechowe pierwszoplanowych
zielnikowych roślin, szkoła Stanisławskiego różnych motywów pejzażowych. Obrazy te były realizowane
przy użyciu szerokiej często smugi barwnej i giętkiej, lecz nie akcentowanej specjalnie linii, z biegłością
zastanawiającą u młodego artysty. Kolorystycznie odważne, uwzględniały w karnacjach figur alokalne
tony, zielenie, fiolety, czerwienie itp. Pomimo skrzyżowania się w sztuce Hofmana wielu różnorakich
wpływów twórczość jego nie sprawia wrażenia ani biernej, ani eklektycznej, zapewne dlatego, że
posiada własny charakter formalny, jednoczący różne elementy obrazu w harmonijne całości. Istotną
cechą tych obrazów była jeszcze ich elegijność, romantyczna, melancholijna poetyczność i sielskość.


cyt. za: Dobrowolski T., Malarstwo polskie ostatnich dwustu lat, Wrocław 1989, s. 271.

Biogram artysty

Wlastimil Hofman urodził się w rodzinie polsko-czeskiej. We wczesnym dzieciństwie Hofmanowie przenieśli się do Krakowa, gdzie w latach 1895-1899 młody Wlastimil studiował w Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Jana Stanisławskiego, Józefa Skrzyńskiego i Jacka Malczewskiego. Bardzo dużo podróżował, m.in. do Wiednia, Paryża i rodzinnej Pragi. W latach 20. powrócił na krótko do Krakowa by następnie osiąść w Szklarskiej Porębie, w której pozostał do swojej śmierci w 1970 roku. Kunszt artystyczny Hofmana ceniony był nie tylko w kraju ale i poza jego granicami. W roku 1907 jako pierwszy z polaków otrzymał nominację na członka Wienner Secession Galerie, a w 1921 jako drugi, po Oldze Boznańskiej, Polak został członkiem Societe Nationale de Beaux Arts w Paryżu. Hofman uznawany jest za kontynuatora wyznaczonej przez Malczewskiego linii malarstwa symbolicznego zarówno w zakresie podejmowanych motywów ikonograficznych jak i stosowanej stylistyki oraz kompozycyjnych rozwiązań. Znamienny dla symbolistycznego nurtu pierwiastek baśniowy i mistyczny łączy się w malarstwie Hofmana z młodopolską fascynacją światem polskiej wsi. W twórczości artysty dominują przedstawienia lirycznych Madonn, młodych chłopek i dzieci, włóczęgów, uskrzydlonych aniołów i grających na fujarkach faunów. Silny pierwiastek religijny i baśniowy sprawia, że w twórczości artysty świat realny miesza się ze światem fantastycznym. Zgodnie z nurtem symbolicznym Hofman często podejmował również w swoim malarstwie motyw starości i młodości oraz temat życia jako wędrówki, którą rozpoczynamy w momencie narodzin. Do jednych z najbardziej ulubionych bohaterów malarstwa Hofmana należały dzieci, które w warstwie symbolicznej i alegorycznej często przedstawiał pod postacią aniołów odwołując się w ten sposób do cnót niewinności i czystości. Obecność dzieci na płótnach Hofmana interpretowana jest również jako nawiązanie do szczęśliwości lat dziecinnych. Niewątpliwie jednak przedstawienia te nacechowane są silnym pierwiastkiem symbolicznym i nie brak w nich melancholii i zadumy. Tadeusz Dobrowolski, pisząc o korzeniach sztuki Hofmana wyraźnie wskazuje na tradycję i atmosferę jaka panowała w Polsce końca XIX i początku XX wieku. Rozpoczynający wówczas karierę Hofman kształtował się pod wpływem burzliwych czasów. Jak podkreśla Dobrowolski Hofman należał do pomatejkowskiego pokolenia artystów, którzy negowali historyzm w malarstwie i szukali dla siebie nowych ścieżek rozwoju twórczego. Hofman odnalazł się w symbolizmie, w tej swoistej odmianie antropocentryzmu początku XX wieku, która na piedestał wyniosła duszę człowieka. Zatem, podobnie jak w sztuce Wojtkiewicza, Malczewskiego, czy innych przedstawicieli symbolizmu polskiego, w twórczości Hofmana ogromną rolę odgrywały tematy obrazu, niosące z sobą konkretne, często głębokie treści. Jednak warstwa symboliczna nigdy nie przesłoniła całkowicie fascynacji Hofmana rzeczywistością. Jak pisze Dobrowolski nośnikami symbolicznych treści byli jednak zwykli ludzie, idealizowani chyba wyjątkowo” a „(…) symbolizm Hofmana jest bardzo ziemski, chciało by się rzec chtoniczny, odarty z brutalności, liryczny”. Malarstwo Wlastimila Hofmana pozostaje twórczością ciągle zaskakującą przez mnogość interpretacji a niesione przez nią treści alegoryczne i symboliczne rodzą potrzebę pogłębiania studiów nad spuścizną artysty. Malarstwo Hofmana przyciąga i intryguje – to sprawia, że cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem na rynkach aukcyjnym i antykwarycznym.

Wlastimil Hofman (1881 - 1970)
Anioły, 1923


olej, płyta / 63 x 103,5 cm
sygn. p.d.: Wlastimil Hofman 1923


Cena galeryjna:
75 000 zł
17 202 EUR
18 249 USD

Kontakt w sprawie obiektów

galeria@polswissart.pl
tel.: +48 (22) 628 13 67

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: