Dekoracyjna kompozycja, w której schematycznie zaznaczona martwa natura stała się pretekstem do zestrojenia plam błękitu z brązami i tonami szarości. Mocny akcent kolorystyczny wprowadzają tu – paradoksalnie – białe plamy niezamalowanego podłoża, które oddają kształt patery z owocami i przekrytego wzorzystym obrusem stołu.

Jan Szancenbach był przedstawicielem koloryzmu. Swoje życie spędził w Krakowie. Tam też przyjęto go na studia, od razu na 2 rok, na Akademii Sztuk Pięknych. W ten niestandardowy sposób rozpoczął swoją artystyczną edukacje ponieważ Szkołę Przemysłu Artystycznego do której do tej pory uczęszczał zamknięto. Dzięki temu zbiegu okoliczności mógł kształcić się pod okiem najpierw Wojciecha Weissa a następnie Eugeniusza Eibischa. Szancenbach malował pejzaże, martwe natury oraz wnętrza pełne ekspresji. Niejednokrotnie otarł się prawie w swojej twórczości o rozwiązania niemal abstrakcyjne. Był również grafikiem, projektantem plakatów, brał udział w renowacji widowni Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie oraz widowni i plafonu w Operze Wrocławskie a nawet zajmował się filmami rysunkowymi.

Jego prace prezentowano w ponad trzystu wystawach w Polsce i siedemdziesięciu za granicą. Jego obrazy znajdują się w zbiorach m. in. Muzeum Narodowym w Gdański, Krakowie jak i w Galeri Uffizi we Florencji.