Od 1982 roku mieszka we Meudon pod Paryżem. Teoretyk sztuki, malarz i fotograf. Samouk. Już w czasie II wojny światowej uczył się fotografii i malarstwa. Jako więzień obozu koncentracyjnego w Mauthausen, organizował krótkie pokazy artystyczne. Współpracował z galeriami warszawskimi – „Krzywe Koło”, „Współczesna”, „Foksal” i „Remont”, a potem z wrocławskimi – „Permafo” i „Seminarium-Foto-Medium-Art”. W latach 1965-1975 był wykładowcą na PWSSP i PWSFTviT w Łodzi. Fotografował także antyestetyczne pejzaże miejskie. W 1967 pokazał environment IKONOSFERA będący w fotografii polskiej ważnym krokiem na drodze do dematerializacji pojęcia fotografii artystycznej.Bardzo ważny okazał się jego fotograficzno-malarski cykl ASYMETRIE, realizowany od 1983 roku, pokazany w 2003 na indywidualnej ekspozycji artysty w warszawskiej „Zachęcie”, w którym w nowatorski sposób nawiązywał do konstruktywizmu, kontynuując zagadnienia zawarte w „Teorii widzenia” Władysława Strzemińskiego. Z tego cyklu pochodzą prezentowane prace. Działalność fotograficzno-malarska Dłubaka pokazana została na tle twórczości „GRUPY 55” w 2003 roku na wystawie ZBIGNIEW DŁUBAK I GRUPA 55 w Muzeum Sztuki w Łodzi. W powojennej fotografii polskiej o awangardowym i nowoczesnym obliczu Dłubak jest wciąż artystą o ogromnym autorytecie, kształtującym wiele pokoleń artystycznych od końca lat 50. do chwili obecnej. Jego prace znajdują się we wszystkich ważniejszych muzeach polskich