Obraz przypisywany jest austro-węgierskiemu malarzowi Gijula (Julius) Klaberowi. Zakres tematyczny jego malarstwa obejmował sceny rodzajowe, pejzaże i portrety, a także martwe natury. Prezentowany obraz jest przykładem starannie zaaranżowanej martwej natury wzorowanej na sztuce siedemnastowiecznych mistrzów holenderskich zarówno w zastosowanym schemacie kompozycyjnym jak i w dążeniu do zróżnicowania odtwarzanych faktur metalu, szkła i porcelany oraz w zawężeniu gamy barwnej do tonacji brązów i szarości ożywionych akcentami bieli i żółcieni.