Prezentowana kompozycja, powstała w czasie pobytu artysty w Paryżu. Uproszczene formy architektury domów nad kanałem, oraz rezygnacja ze sztafażu wskazują na fascynacje artysty włoskim malarstwem metafizycznym lat 20. Nastrój nierealności przedstawienia artysta osiągnął poprzez oddanie atektoniczności brył oraz dzięki zastosowaniu ekspresyjnej, umownej kolorystyki: gorących palonych sień zestawionych z intensywnym szafirem nieba.