Oferowany obraz jest przejawem folklorystycznych fascynacji Jarockiego znamiennych dla pokolenia polskich modernistów rozmiłowanych w kulturze, obyczajowości i malowniczości Podhala i Tatr. Jednocześnie jest to jeden z najlepszych portretów namalowanych przez Jarockiego. Cechuje go wyrazista, wręcz dosadna charakterystyka modela ujętego na tle rozsłonecznionego, podgórskiego pejzażu zamkniętego na horyzoncie błękitnym pasmem gór. W obrazie zachwyca oszczędność środków wyrazu, wrażliwy rysunek nadający pracy linearny charakter, organicznie powiązany z drobno i „sucho” kładzionymi plamami farby, a także znakomite wydobycie efektów luministycznych.
