Około roku 1920 Weiss tworzył serie mistrzowskich aktów o nieco manierycznych, uwysmuklonych proporcjach ograniczając barwę karnacji pozujących modelek do tonów masy perłowej i różów złamanych zielenią i błękitem. Modelki sytuował na wzorzystych tkaninach, w tle zawieszał dekoracyjne kotary o zdecydowanej kolorystyce rzucającej refleksy na obnażone ciała; prowadził tym samym dialog z bogatą tradycją przedstawiania aktów w dobie renesansu, sięgał po inspiracje do obrazów Tycjana i Veronese’a.