Postawa artystyczna Zawadowskiego ukształtowała się w kręgu oddziaływania sztuki Cezanne’a. Wypracował indywidualną formułę malarstwa pejzażowego, syntetycznego, dekoracyjnego, o soczystej, świetlistej kolorystyce. Formy budował szerokimi, zamaszystymi pociągnięciami pędzla tworząc wewnętrznie zdynamizowane kompozycje o zróżnicowanej fakturze. Jego prowansalskie pejzaże ożywiały jaskrawe kontrasty świateł i cieni. Prezentowana praca charakterystyczna jest dla dojrzałej twórczości Zawado z lat przedwojennych ze względu na sposób oddawania form natury za pomocą ukośnie kładzionej plamy barwnej i nawiązuje w swej technice do malarstwa Paula Cezanne’a.