Urodzona we Włocławku w 1915 roku artystka, swoją edukację rozpoczęła w 1933 roku, od studiów matematycznych na Uniwersytecie Warszawskim, jednak już po roku przeniosła się na Akademię Sztuk Pięknych, gdzie kształciła się pod okiem Edwarda Kokoszki i Mieczysława Kotarbińskiego oraz Felicjana Kowarskiego. Formalne absolutorium z malarstwa otrzymała po wojnie, w 1956 roku, uzupełniając wykształcenie również w zakresie architektury wnętrz pod kierunkiem Wojciecha Jastrzębowskiego. Wkrótce po ukończeniu studiów nawiązała współpracę ze Spółdzielnią Artystów Plastyków „Ład”, gdzie w latach 1950–1954 sprawowała funkcję kierownika artystycznego. Zaprojektowane przez nią tkaniny zdobiły wnętrza tak prestiżowych obiektów jak Pałac Kultury i Nauki, warszawski Grand Hotel czy Filharmonia Narodowa. Twórczość malarska artystki rozwijała się równolegle do jej pracy tkackiej, z którą stanowi spójną całość. Charakterystyczne dla jej obrazów geometryczne „kosteczki”, rozmieszczane z niemal matematyczną precyzją, składają się w migotliwe, pointylistyczne kompozycje przypominające świetlistą mozaikę lub fakturę gobelinu. Artystka celowo unikała monotonii jednej tonacji, budując sztukę, w której formy wyznacza barwa. Unikalny język plastyczny przyniósł jej uznanie w kraju i za granicą. Brała udział w blisko 275 wystawach zbiorowych oraz 19 indywidualnych, a jej dorobek uhonorowano licznymi nagrodami, w tym Złotym Krzyżem Zasługi.
