Choć Andrzej Sobiepan ukończył wydział malarstwa i rzeźby wrocławskiej ASP, to jego prace znacznie odbiegają od tradycyjnych „akademickich” dzieł. Kompozycje o wyrazistych kolorach, z trójwymiarowymi elementami wystającymi z płaskich powierzchni, są ciekawym przykładem jak inspiracja naturą może zaowocować w stworzenie kreacji na pograniczu płaskorzeźby i elementu designerskiego. Artystę fascynuje przyroda i miejsca, do których dostęp dla człowieka jest utrudniony lub nie ma go wcale – takie jak jaskinie czy dna oceanów. Widoczne jest to w jego dziełach, gdzie detale często przypominają stalaktyty oraz rafy koralowe. Prezentowana kompozycja należy do cyklu „Masa krytyczna”, a tytułowe odwołanie do terminu z fizyki nie jest przypadkowe. W nauce to minimalna ilość materiału, po której przekroczeniu może rozpocząć się samopodtrzymująca reakcja. Enigmatyczny i teoretyczny opis, nie ułatwia widzowi jednak zrozumienia pracy Andrzeja Sobiepana, dlatego artysta sam tłumaczy skąd pojawił się wpływ tak ścisłej dziedziny na jego artystyczną pracę: „W odniesieniu do moich prac można to odczytać jako moment nagromadzenia energii. Pojedyncza listewka jest niewielkim, niemal nieznaczącym elementem. Dopiero tysiące takich elementów, ułożonych w określonym rytmie, tworzą zwartą, ciężką wizualnie strukturę. Tak więc »Masa krytyczna« może oznaczać moment, w którym suma drobnych elementów przestaje być zbiorem elementów, a zaczyna być jednym organizmem”. Pomimo że obiekt został stworzony z drobnych, delikatnych elementów to nie brakuje mu monumentalnościa a głęboka czerń tworzy efekt trudnej do przebicia się struktury.
