Erb urodził się w 1878 roku we Lwowie, gdzie też zginął w 1943 roku, najprawdopodobniej podczas nazistowskiej likwidacji tamtejszego getta. Nie posiadał wykształcenia artystycznego, co jednak nie przeszkodziło mu w wypracowaniu indywidualnego, rozpoznawalnego warsztatu malarskiego. W swojej twórczości Erb podejmował przede wszystkim tematykę miejską i rodzajową. Malował sceny targowe, a także pejzaże i martwe natury. Posługiwał się farbą olejną, akwarelą i pastelami, przy czym to właśnie jego obrazy olejne, odznaczające się bogatą, grubo kładzioną fakturą, przyniosły artyście największe uznanie. Bywały nawet porównywane z obrazami niemieckiego malarza Maxa Liebermanna. Jego paleta, często jasna i lekko rozmyta, budowała nastrojową atmosferę lwowskiego targu bardziej niż dążyła do jego wiernej reprezentacji. Erb był aktywnym uczestnikiem życia artystycznego swojej epoki. Wielokrotnie wystawiał w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie i w Krakowie, a także w warszawskiej Zachęcie. W 1929 roku brał udział w Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, natomiast w 1932 roku jego prace zaprezentowano na Wystawie Sztuki Polskiej w Albright Art Gallery w Buffalo, do której wydano katalog w języku angielskim. Dzieła Erba znajdują się dziś w zbiorach wielu instytucji, w tym Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie, Muzeum Sztuki Ukraińskiej we Lwowie oraz Lwowskiej Galerii Sztuki. Twórczość artysty, choć niedoceniona za jego życia w skali ogólnopolskiej, stanowi dziś ważny dokument obyczajowości i życia codziennego przedwojennego Lwowa oraz Galicji Wschodniej. Malarz zginął w czasie Zagłady, stając się jedną z wielu ofiar tragedii, która dotknęła żydowską społeczność Lwowa.
