Włoski malarz żyjący i tworzący w drugiej połowie XIX wieku, który skupił się w swojej twórczości na martwej naturze, ze szczególnym zainteresowaniem motywami łowieckimi. Urodził się we Florencji, mieście o głęboko zakorzenionych tradycjach kulturowych, gdzie odebrał rzetelne wykształcenie artystyczne w prestiżowej Accademia di Belle Arti. Fundamentalny wpływ na rozwój jego warsztatu wywarł szwajcarsko-włoski malarz Antonio Ciseri, u którego Costa pobierał nauki, a który słynął z rygorystycznego akademickiego realizmu. Choć w tym czasie we Florencji rodziły się nowe nurty w malarstwie, które eksperymentowały ze światłem i kolorem, to Oreste Costa zadecydował się osadzić swoją twórczość w nurcie tradycyjnego realizmu, uświetniając umiejętność wiernego oddawania kształtów, faktur oraz gry światłocienia. Jego główną domeną stała się specyficzna odmiana martwej natury znana jako „morte della natura” czyli w wolnym tłumaczeniu „śmierć natury”, często przedstawiająca upolowaną zwierzynę i akcesoria myśliwskie. Regularnie tworzył kompozycje ukazujące zające czy ptaki wraz z przedmiotami codziennego użytku, które doskonale wpisywały się w gusta ówczesnej arystokracji i burżuazji. Malarstwo artysty wyróżniała niesamowita precyzja pociągnięć pędzla, która sprawiała, że miękkość przedstawianych piór czy gładkość futer dało się odczuć niemal namacalnie.
