W oferowanym obrazie porwana, nerwowa kreska opisuje kształt budzący skojarzenia z męskim torsem lub wycinkiem biologicznej materii, kształt, który wpisuje się w dwie prostopadłe osie matematyczne i jednocześnie ograniczenia tego układu współrzędnych przerasta. Z porwanym duktem pajęczej linii i eterycznością nieprecyzyjnie opisanej przez nią formy kontrastuje ukośny odcinek – znak uporządkowania, algebraicznej miary i intelektualnej potencji. Warzecha scala w artystycznym wymiarze swego dzieła występujące we wszechświecie antytezy, pokonuje dualizm wypracowanych przez człowieka narzędzi poznania i wciąż umykającej tajemnicy Natury.
