Nowe Obrazy. Kolekcja Olgi i Wojciecha Fibaków, Warszawa 2007, s. 94.

W oferowanej pracy widoczne jest urzeczenie artysty materią. To dzięki kompozycjom fakturowym, do których należy prezentowana praca, Kierzkowski stał się artystą rozpoznawalnym i cenionym. W dobie powszechnej fascynacji materią dzieła artysty miały swój własny, odrębny styl. Pod koniec lat 50. wykształcił bowiem język plastyczny nie do podrobienia, oparty na kompozycja całkowicie abstrakcyjnych o bogatej, chropowatej fakturze budowanej warstwowo w gipsie. Na początku materii towarzyszył kolor, z którego już w 1958 roku Kierzkowski prawie zupełnie zrezygnował. Oferowana Kompozycja fakturowa nr 241 urzeka fantazją z jaką artysta zbudował warstwa po warstwie jej gęstą i ciężką fakturę nie pozbawiając jej zarazem dynamizmu.

Uczeń Władysława Strzemińskiego, Juliusza Studnickiego i Eugeniusza Eibischa. Styl artysty ukształtował się pod koniec lat 50-tych, kiedy to tworzył abstrakcyjne formy, takie z użyciem warstw gipsu o nieregularnej postrzępionej powierzchni. Obrazy Kierzkowskiego mocno osadzone są w malarstwie materii, chociaż bezbłędnie można ją wyodrębnić od pozostałych. Posiadają bowiem swój własny język plastyczny, urzekający dynamizmem, specyficzną formą, techniką i użytą materią, przypominającą zbiór przypadkowych elementów z naszej codzienności. Prace artysty znajdują się w polskich kolekcjach państwowych i prywatnych, a także zagranicznych.