W latach 1883-1885 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Władysława Łuszczkiewicza i Floriana Cynka. Kontynuował naukę w Akademii Wiedeńskiej a dnia 18.10.1887 roku rozpoczął studia w Klasie Malarstwa na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych (Königliche Akademie der Bildenden Künste) w Monachium. W latach 90. intensywnie podróżował odwiedzając przede wszystkim wybrzeża Morza Śródziemnego – Francję, Włochy, Hiszpanię, Maroko – oraz Krym. W 1900 roku wrócił do Lwowa; był współzałożycielem stowarzyszenia artystów Młoda Sztuka. W latach 1903-1914 Kaczor-Batowski prowadził własną szkołę malarstwa we Lwowie. Specjalizował się w pejzażach, portretach, scenach batalistycznych. Podejmował tematykę historyczną i religijną. Jeszcze z okresu studiów pochodzą tak sugestywne kompozycje malarskie jak np. „Scena przed kominkiem” (1894). Zajmował się także malarstwem ściennym i projektowaniem witraży. Jego prace znajdują się w Muzeach Narodowych w Krakowie, Poznaniu i Warszawie, w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, w Muzeum Archidiecezjalnym we Wrocławiu, w Muzeum Sztuk Pięknych (Museum der bildenden Künste) w Lipsku oraz w Białym Domu w Waszyngtonie, DC („Kazimierz Puławski pod Savannah“). Malarstwo Kaczora-Batowskiego wpisuje się w realizm, historyzm i akademizm, z wyraźnymi wpływami malarstwa monachijskiego. Obrazy o tematyce historycznej i batalistycznej cechuje rozmach, pejzaże malowane podczas licznych podróży na południe Europy wyróżniają się traktowanym z wielką wprawą światłem.