W końcu lat 30. Aberdam namalował wiele kompozycji utrzymanych w posępnej tonacji barwnej przedstawiających grupy osób w trakcie rozmowy, lektury czy słuchania koncertu. Motyw pogawędki wyobrażony jest również w oferowanym obrazie. To spotkanie wydaje się być przywołane z mrocznego obszaru pamięci raczej niż odtworzeniem konkretnej sytuacji i realnych postaci: ukazane tu tragiczne, a zarazem groteskowe fantomy bliskie są wyrazowo postaciom z obrazów Wojtkiewicza. Kompozycja zbliżona jest stylistycznie do obrazu „Dwaj chłopcy” repr. w albumie Ch. Aronsona „Art polonais moderne”, Paris 1929.