Auctions
Exhibitions
BUY NOW
Consign an item
Buy Sell Services
Inspirations
About Us
Contact
pl
pl
en
pln
pln
eur
usd
chf
85.

Tomasz Partyka
(1978)

Kreska na czole, 2006

akryl, płótno / 24 x 24 cm

sygn. na krośnie: TOMASZ PARTYKA 2006/ „KRESKA NA CZOLE”

Cena wywoławcza:
500 zł
Cena wylicytowana:
2100 zł
85.

Tomasz Partyka
(1978)

akryl, płótno / 24 x 24 cm

sygn. na krośnie: TOMASZ PARTYKA 2006/ „KRESKA NA CZOLE”

Fees and taxes

  • In addition to the hammer price, the successful bidder agrees to pay us a buyer's premium on the hammer price of each lot sold. On all lots we charge 20 % of the hammer price.

Moje prace powstały z niezgody na rzeczywistość, w jakiej żyję. Wkurwiam się, że jakaś grupa polityków pod pretekstem robienia dobrych rzeczy spycha ludzi inaczej myślących, czy też hołdujących innym wartościom w szczeliny życia. – Tomasz Partyka

(Z Tomaszem Partyką rozmawia Konrad Schiller [nagranie w archiwum autora], 6.08.2018, cyt. za:Czubak B. [red.], Tomasz Partyka [katalog wystawy], Fundacja Profile, Warszawa 2018, s. 6)

 

Urodzony w 1978 roku w Grudziądzu Tomasz Partyka, zajmuje się malarstwem i filmami wideo. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W 2005 roku uzyskał dyplom w pracowni malarstwa Jerzego Kałuckiego oraz w pracowni wideo Marka Wasilewskiego. Od 2004 roku aktywnie uczestniczy w wystawach w Polsce i za granicą, prezentując swoje prace malarskie i wideo m.in. w  Warszawie, Sopocie, Berlinie, Hamburgu, Brukseli czy Chicago.

W swojej twórczości Partyka chętnie odnosi się do historii sztuki, pop-kultury i mass mediów, posługuje się niekiedy również cytatami z gazet, książek, filmów oraz internetu. Maluje techniką olejną na płótnie, komponuje kolaże, konstruuje obiekty przestrzenne. Jego prace odznaczają się dużą ekspresją, pomysłowością i niebanalnym humorem, mającym na celu obnażyć różne nieprzyjemne, a obecne w dzisiejszym świecie kwestie, takie jak rasizm, totalitaryzm czy ksenofobia.

Ostatni cykl Partyki pt. „Małe rzezie” bardzo silnie odnosi się do obecnej sytuacji społeczno-politycznej. Poprzez skomplikowaną, plastyczną formę, artysta stara się unaocznić tragizm i opresyjność upolitycznionej rzeczywistości, głosząc zarazem wobec niej swój silny opór. Biorąc na warsztat dziecięce zabawki – żołnierzyki – i posługując się kojarzoną z nimi symboliką naiwności, niewinnej zabawy, tworzy na kawałkach sklejki chaotyczne, brutalne sceny. Ich treściowy wydźwięk ma charakter ironiczny – bo tylko taki język wydaje się adekwatny do komentowania absurdów współczesności.