36. Mojżesz Kisling - INGRID

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Henryk Epstein
    - ok. PEJZAŻ Z PRZYDROŻNYMI DRZEWAMI, 1920

  • Następny

    Następna praca

    Mojżesz Kisling
    - KOS Z DROZDEM, 1952

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Książę Montparnasse, bodaj najbarwniejsza postać w środowisku paryskiej bohemy, swoja sławę niewątpliwie zawdzięcza przede wszystkim portretom. Któż bowiem nie zna charakterystycznych wizerunków przenikniętych nostalgią modeli. Portrety Mojżesza Kislinga na stałe weszły już do kanonu sztuki nie tylko polskiej, ale też światowej. Wyidealizowane twarze, z wydłużonym rysunkiem oczu, z charakterystyczną fryzurą i układem rąk nie mają odpowiedników zarówno w kręgu twórców szkoły paryskiej, jak i w ogóle. Źródeł fascynacji tego rodzaju przedstawieniami można by się doszukiwać w wielorakich inspiracjach. Najczęściej wspominanym jest nawiązanie do Amadeo Modiglianiego. Wydłużenie wizerunku modela powoduje wysubtelnienie postaci i sprawia, że nabiera ona uniwersalnego, ponadczasowego, niemalże świętego charakteru. W prezentowanym obrazie młodej kobiety o imieniu Ingrid doszukiwać by się można za Barbarą Brus-Malinowską konotacji z prymitywizmem wielkiego Henri Rousseau, gdyż przedstawiony modelunek postaci jest wręcz nadrealny. Nasycony kolor do granic możliwości i wyraźny rysunek sprawiają, że praca już na pierwszy rzut oka oscyluje gdzieś pomiędzy tradycją muzealną, a "nową rzeczywistością". Urzekająco piękna, młoda kobieta o blond włosach patrzy na widza spokojnym, lekko nostalgicznym wzrokiem. Ubrana w czarną, prostą, atłasową suknię z dużym białym kołnierzem i mankietami zdaje się pochodzić z dawno już minionego czasu, a jednocześnie jest niewiarygodnie namacalna i prawdziwa. W opuszczonych na kolana rękach trzyma czerwony kwiat, kontrastujący niejako swoją wymową z chłodną i skromną elegancją sukni, a także neutralnym tłem.

Prezentowana praca pochodzi z 1932 roku, pełni możliwości twórczych artysty. Stanowi prawdziwy kolekcjonerski rarytas na polskim rynku kolekcjonerskim, gdyż obrazów o tej klasie malarskiej, wymiarze i niebywałej dekoracyjności właściwie nie ma. Rzadko opuszczają prywatne kolekcje, tym bardziej pojawienie się prezentowanej pracy na polskiej aukcji jest nie lada wydarzeniem.  

Proweniencja

kolekcja prywatna, Polska
Aukcja Domu Aukcyjnego Artcurial, Paryż, 2012
kolekcja prywatna, J. Tas, Amsterdam
kolekcja prywatna, Oscar Ghez, Genewa

Wystawiany

Okres świetności Montparnasse, 1 czerwca-31 października 1978, Musee du Petit Palais, Genewa
Kisling, październik-listopad 1988, Madryt, Barcelona i Bilbao
Kisling Retrospective, 15 kwietnia-15 lipca 1991, Galeria im. Daniela Malingue, Paryż
Kisling Retrospective, 19 listopada 1991 – 10 maja 1992, Mitsukoshi Museum Matsuyama, Mitsukoshi Museum Kawagushiko, Osaka Mitsukoshi Museum
Montparnasse warsztat świata, 19 czerwca 1992 – 4 stycznia 1993,
Marseille Arts Forum Palais de la Bourse, Marsylia
Kisling Retrospective, 5 maja-12 czerwca 1994 r, Museum Petit Palais, Genewa
The School of Paris: Między prymitywizmem i nostalgią, 3 czerwca – 17 grudnia 2006, Kumamoto Prefectural Museum of Art, Okazaki City Museum, Kumamoto
The School of Paris: Między prymitywizmem i nostalgią, 1czerwca – 24 grudnia 2007, Ibaraki Museum of Modern Art, Yokohama Sogo Museum, Kitakyushu Municipal Museum of Art

Reprodukowany

Kessel J., Kisling 1891-1953, Stamperia Artistica Nazionale, Turyn, 1989, poz. 141, s.175.
B.Brus-Malinowska, J. Malinowski, Kisling i jego przyjaciele, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 1996 s. 55.
Malinowski J., Brus-Malinowska, W kręgu Ecole de Paris. Malarze żydowscy z Polski, Warszawa 2007, s. 265.

Biogram artysty

Kisling był stałym bywalcem w kawiarniach, był wesoły, rubaszny, przyjacielski i łatwy w obejściu. Wystawiał dużo, miewał indywidualne wystawy, rozgłos i powodzenie. Malarstwo jego, robione z dużym temperamentem, sugestywne, choć może trochę błyskotliwe, o silnych zestawieniach kolorów, tkwiło wyraźnie w atmosferze ówczesnego Paryża i założeń École do Paris.

– Eugeniusz Geppert

 

Mojżesz Kisling urodził się w 1891 roku w żydowskiej rodzinie mieszkającej na krakowskim Kazimierzu. Początkowym zamiarem młodego Mojżesza było odbycie studiów technicznych na politechnice. Jednak w trakcie trwania szkoły realnej, przygotowującej do zdania egzaminów wstępnych, chłopak porzucił ten pomysł i w zamian zapisał się do Akademii Sztuk Pięknych. Jesienią 1907 roku rozpoczął studia artystyczne jako tzw. student nadzwyczajny. Przez cztery kolejne lata doskonalił swoje umiejętności artystyczne, ucząc się pod kierunkiem Józefa Pankiewicza. To właśnie on wskazał Kislingowi dalszą drogę artystyczną: „Nie ma niczego poza Paryżem. Wszystko – idee, ludzie, wizje malarstwa dla nadciągającego wieku – wszystko można znaleźć tylko w Paryżu. Dla mnie jest już trochę za późno. Wiek, rodzina, przyzwyczajenia. Lecz ty – ty masz talent, młodość siłę i odwagę”.

Kislinga przybył do Paryża latem 1911 roku. W podróży towarzyszył mu Szymon Mondzain, który już od dwóch lat tworzył i mieszkał we Francji. Pierwszym paryskim lokum Kislinga była mansarda hotelu na rue des Beaux-Arts, a następnie Montmartre w słynnym „Bete-aux-Lavoir” (kamienicy, w której pokoje wynajęło wielu ówczesnych artystów), gdzie objął pracownię po fowiście Keesie von Dongenie i Juanie Grisie. W 1912 roku uczył się pod kierunkiem Eugeniusza Zaka w Academie La Palette. W jego atelier spotykało się wielu artystów z kręgu École de Paris, m.in. Leopold Gottlieb, Szymon Mondzain, Henryk Epstein, Marc Chagall i Amadeo Modigliani. Do grona jego najbliższych przyjaciół należał Tadeusz Makowski. W kawiarniach, jak „La Rotonde”, poznał wielu znanych światowych artystów – Pabla Picassa, Georges'a Braque'a czy Juana Grisa.

Kisling był bardzo popularną postacią Montparnasse'u: „Był towarzyski i uczynny, ubrany zazwyczaj w granatowy kombinezon mechanika. Żywo uczestniczył w balach, maskaradach i artystycznych dyskusjach w kawiarniach. Określany mianem księcia Montparnasse'u stał się żywą legendą paryskiej bohemy”. Przyjaźnił się z Leopoldem Gottliebem o czym świadczy dedykacja na jednym z pierwszych obrazów namalowanych w Paryżu: „Kochanemu Poldkowi M. Kisling”. Po krótkim czasie ich relacja uległa jednak zmianie. Dwudziestoletni wówczas Kisling posprzeczał się z trzydziestopięcioletnim przyjacielem. Ich spór miał rozstrzygnąć pojedynek przy użyciu szabel. Pierre Sichel (autor biografii o Modiglianim) opisuje pojedynek jako „najgłośniejsze wydarzenie wczesnego lata” 1914 roku. Potyczka odbyła się o świcie przed obiektywami kamer w Parc de Princes, w głębi Lasku Bulońskiego. W roli sekundanta Kislinga wystąpił znany malarz Diego Rivera. „Szable były tępe, ciężkie, bezpieczniejsze niż pistolety. Honorowi stało się za dość, skrzyżowało się żelazo i polała się krew. Kisling został lekko draśnięty w nos. Podobno plaster nalepił celowo tak, żeby nie całkiem zaklejał skrzepłą krew”. Po pojedynku artysta wkroczył tryumfalnie do kawiarni „Rotonde”, gdzie był gwiazdą pośród ubawionych aferą przyjaciół, „oblewających” pojedynek. „Nazajutrz wieczorem został wyświetlony film, który przydał uczestnikom rozgłosu, a jednocześnie świadczył, że panowie artyści bili się nie na żarty (...)”.

Wybuch I wojny światowej zastał artystę w Holandii, skąd ten szybko wrócił do Paryża, by wstąpić do Legii Cudzoziemskiej. Ranny w 1915 roku w bitwie pod Carency nad Sommą musiał odbyć rekonwalescencję. W zamian za udział w walce i oddanie, zostało mu przyznane obywatelstwo francuskie, dzięki któremu mógł później powrócić na Montparnasse.

Przez krytyków Kisling uznawany jest za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli Szkoły Paryskiej. Na jego twórczość wpływ miała sztuka Paula Cézanne’a, ale i kontakty z kubistami, które sprawiły, że jego pejzaże tworzone na południu Francji nabrały geometryzującej stylistyki znanej z obrazów Pabla Picassa i Georges’a Braque’a. Po 1917 roku tworzył eklektyczne krajobrazy stosując ostre, konkretne barwy zestawione na zasadzie kontrastów. Od wczesnych lat dwudziestych dał się poznać jako portrecista i malarz kobiecych aktów. Na lata 1917-1940 przypadają największe sukcesy artysty. Indywidualne prezentacje jego prac organizowały różne paryskie galerie, m.in. Druet, Guillaume, Bernheim, Carmine, Girard i Drouant-David. Jego malarstwo było eksponowane także w Carnegie Institute w Pittsburghu, Leicester Gallery i Redfern Gallery w Londynie, w Marsylii i Los Angeles. Swoje obrazy pokazywał ponadto w Sztokholmie i Oslo, na Biennale w Wenecji oraz w monachijskich galeriach Goltza i Thannhausera. Uczestniczył w I Międzynarodowej Wystawie Nowej Sztuki w Düsseldorfie, w Salonie Jesiennym Berlińskiej Secesji i Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Dreźnie. Artysta brał udział w pokazach sztuki polskiej w Paryżu i Brukseli. W Polsce wystawiał z Ekspresjonistami Polskimi oraz uczniami Pankiewicza. Był członkiem Związku Zawodowego Malarzy i Rzeźbiarzy Polskich w Paryżu założonego w 1922 roku. Przyjacielskie stosunki utrzymywał z prezesem
ZZMRP – Józefem Pankiewiczem, któremu ofiarował w 1928 roku album własnych dzieł opatrzony dedykacją: „Drogiemu Profesorowi mojemu, któremu wszystko zawdzięczam”. Odbył liczne
podróże do Holandii, Anglii i Włoch; często przebywał w Prowansji, której pejzaż stanowił dla niego
nieustające wyzwanie artystyczne.

Nr katalogowy: 36

Mojżesz Kisling (1891 - 1953)
INGRID, 1932


olej, płótno / 111 x 83 cm
sygn. p.d.: Kisling 1932


Cena wywoławcza:
1 500 000 zł
351 289 EUR
418 995 USD

Estymacja:
1 800 000 - 2 500 000 zł ●
421 546 - 585 481 EUR
502 794 - 698 325 USD

Cena sprzedaży:
2 950 000 zł
690 867 EUR
824 023 USD

AUKCJA DZIEŁ SZTUKI 10 PAŹDZIERNIKA 2017

10 października, 2017 r. godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Wystawa przedaukcyjna:
15 września - 10 października 2017 r.
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Kontakt w sprawie obiektów:

galeria@polswissart.pl
tel.: +48 (22) 628 13 67

ZLECENIE LICYTACJI

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: