84. Edward Dwurnik - Cykl IX - Podróże: Sierpc, 1967

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Włodzimierz Pawlak
    - Notatka o sztuce 4/XII, 2015,

  • Następny

    Następna praca

    Edward Dwurnik
    - Stargard Szczeciński, 1990,

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Twórczość Edwarda Dwurnika kojarzona jest przede wszystkim z cyklem „Podróże autostopem” – rozbudowanymi obrazami łączącymi w sobie cechy dokumentu i malarstwa symbolicznego. Ukazując miasta widziane z lotu ptaka, Dwurnik chciał oddać ich atmosferę a wplatając w tę barwną opowieść ironiczny dowcip ukazywał swój niepokorny i prowokacyjny charakter. Zasadniczą rolę w kształtowaniu się młodego artysty odegrała twórczość Nikifora, którego prace Dwurnik zobaczył latem 1965 roku na wystawie w Kielcach. Spotkanie z pracami krynickiego prymitywisty stało się bodźcem do rozpoczęcia jeszcze w tym samym roku największe i najdłużej trwającego cyklu „Podróże autostopem”. „Miałem problem po ukończeniu Akademii, właściwie już podczas trwania studiów, bo wszyscy malowali mniej więcej tak samo, rysowali tak samo (…). Mieliśmy zawężone horyzonty i równie nieciekawe perspektywy. (…) I właśnie wtedy pomógł mi Nikifor. (…) Osobiście poznałem go w 1966 lub 1967 roku, bo przyjechał na Akademię, a właściwie przywieźli go szarą warszawą. Był z nim opiekun. Nikifor wysiadł, usiadł przy nas na ławce i zaczął rysować. Rysował i rysował, a ja patrzyłem. (…) To fakt, że starałem się wtedy malować trochę jak Nikifor, ale to był jedynie przewrotny rozpęd we własnym kierunku. Tak więc to raczej dowcip z tym moim Nikiforem. Niemniej wtedy był dla mnie bardzo ważny, wskazał mi drogę.” (cyt. za: Edward Dwurnik „Krótka historia mojego malarstwa”).

Jest bardzo charakterystycznym obrazem dla Dwurnika. Siatka ulic układająca się w alternatywną mapę zawsze będzie przywodzić na myśl tego polskiego artystę. Styl rysunkowy, który wydaje się wręcz dziecinnym, jest jego znakiem rozpoznawczym. Malarz był bardzo płodnym twórcą, stworzył niesamowita ilość obrazów opowiadających o polskich miastach. Portrety Warszawy oraz Krakowa były wielokrotnie powtarzane, jednak prezentowany „Sierpc” stanowi rzadko spotykany eksponat. Ewenement popularności obrazów przedstawiających polskie miasta można tłumaczyć lokalnym patriotyzmem. Jesteśmy dumni z miejsc naszego pochodzenia i cieszy nas, gdy ktoś przyjezdny zachwyci się naszą codziennością. Obraz jest datowany na 1967 rok. Prawdopodobnie Sierpc z obrazu już nie istnieje, ale ewoluował, dostosowując się do czasów współczesnych, jednak jego cechy charakterystyczne oraz układ ulic na pewno pozostał bez zmian. Obraz „Sierpc” jest nostalgiczną pocztówką z dawnej podróży Dwurnika do pewnego mazowieckiego miasta.

Biogram artysty

Wybitny polski malarz i grafik. W latach 1963-1970 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, na wydziale malarstwa, grafiki oraz rzeźby. W 1965 roku rozpoczął niezależny od toku studiów cykl rysunków i akwarel, a od 1966 obrazów olejnych "Podróże autostopem". Od 1970 roku powstało kilkanaście  cykli malarskich, między innymi "Sportowcy" (1972-1978) ukazujący bohaterów zwykłej PRL-owskiej codzienności w komiksowo – karykaturalny sposób. Wśród kolejnych cykli obrazów powstały dwie serie poświęcone tragicznym losom ludzi uwikłanych w historię: w "Drodze na Wschód" (1989-1991) Dwurnik upamiętnia ofiary stalinizmu, a w "Od Grudnia do Czerwca" (1990-1994) ofiary stanu wojennego w Polsce. W twórczości Dwurnika można także znaleźć obrazy niezaangażowane, np. cykl "Błękitne" (lata 90-te) to pozbawione horyzontu, bliskie abstrakcji pejzaże morskie, a "Dwudziesty piąty" barwne abstrakcje w technice action painting. Inne serie to m.in. "Portret" (od lat 70-tych), "Robotnicy" (lata 80-te), "Niech żyje wojna!" (1991-1993), "Niebieskie miasta" (od 1993), "Diagonalne" (od 1996), "Wyliczanka" (od 1996). Edward Dwurnik wymieniany jest jako „jedyny polski artysta, któremu udało się odnieść międzynarodowy sukces przed transformacją  (m. in. udział w "documenta 7" w Kassel w 1982 roku). Był też jedynym artystą, który niezależnie od uznania w kręgach profesjonalnych, cieszył się popularnością we wszystkich środowiskach odbiorców sztuki. Niepokorny i prowokacyjny, zmienny i nieprzewidywalny, pełen diabelskiego poczucia humoru, budził skrajne reakcje i poruszenie, także wśród twórców najmłodszego pokolenia.   Dwurnik był również autorem projektów do monumentalnych kompozycji malarskich w przestrzeni publicznej oraz twórcą rysunków i gwaszy do filmów animowanych "Warzywniak, 360 stopni" (2007) oraz "Oaza" (2009) w reżyserii Andrzeja Barańskiego. Laureat licznych nagród, m.in. nagrody krytyki artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida (1981), nagrody Komitetu Kultury Niezależnej "Solidarności" (1983), nagrody Coutts Contemporary Art Foundation (1992). Powstało kilka filmów dokumentalnych o twórczości artysty, m. in: "Owoce Ziemi" (1977), "Portret z natury" (1984) i "Polska Nike" (1987) w reżyserii Andrzeja Szczygla oraz "Podróże Edwarda Dwurnika" (1995) Grażyny Banaszkiewicz. Edward Dwurnik, jedna z najbardziej rozpoznawalnych osobowości polskiej sztuki współczesnej zmarł 28 października 2018 roku. 

 

Nr katalogowy: 84

Edward Dwurnik (1943 - 2018)
Cykl IX - Podróże: Sierpc, 1967


olej, płótno / 65 x 81 cm
sygn. p.d.: E.DWURNIK 67 SIERPC


Estymacja:
35 000 - 45 000 zł ●
8 159 - 10 490 EUR
9 044 - 11 628 USD

Aukcja Dzieł Sztuki 10 grudnia 2019

Aukcja:
10 grudnia 2019 r. godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Wystawa przedaukcyjna:
22 listopada - 10 grudnia 2019 r.
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Kontakt w sprawie obiektów:

galeria@polswissart.pl
tel.: +48 (22) 628 13 67

ZLECENIE LICYTACJI

Licytuj online

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: