39. Mojżesz Kisling - Młoda dziewczyna z warkoczami (Jeune fille aux nattes), 1951

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Zygmunt Menkes
    - Martwa natura ze skrzypcami,

  • Następny

    Następna praca

    Mojżesz Kisling
    - Bouquet de mimosa, 1943,

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Kisling swój stosunek uczuciowy wypisuje wprost, płynną i subtelną kaligrafią uczuć: konturem, który obejmuje i określa każdy kształt żywy, każdą formę i dyskretny jej kierunek. Nie zapomni się tu nigdy i nie pośliźnie w stronę pustki dekoracyjnej, nie da się skusić abstrakcyjnemu geometryzowaniu, aczkolwiek lubi oszczędny i ogólnikowy zarys. Ogólnikowość jest tu bowiem znowu tendencją do wydobycia z przypadkowego kłębowiska kresek rdzennego i żywego zarazem konturu, jego zasadniczo określającego sensu. Jest to linia platoników Renesansu, którzy konturem cielesnym, żywym w każdym milimetrze, obrysowywali „absolutną ideę” postaci.

– Henryk Weber

(Weber H., Mojżesz Kisling, w: „Nowy Dziennik” nr z 22 lutego 1932, s. 8.)

 

Malował najpiękniejsze kobiety, Alice Prin (Kiki de Montparnasse), Arletty, Michèle Morgan, Madeleine Lebeau. Jego portrety i akty wyniosły go na firmament malarzy a on sam został uwieczniony przez przyjaciela Amedeo Modiglianiego. Moïse Kisling, urodzony jako polski Żyd w 1891 roku, a zmarły jako Francuz w 1953 roku, w Paryżu był księciem Montparnasse'u, by użyć tytułu jedynej poświęconej mu książki (Jacques Lambert, wydanej w 2011 roku przez Max Chaleil), na południu Francji zaś, w Sanary-sur-mer najsłynniejszym gościem. Tam też, w swojej posiadłości przy Route de Bandol, przyjmował znakomite osobistości epoki: Picassa, Modiglianiego, Maxa Jacoba, Pascina, Soutine'a, André Salmona, Jeana Cocteau, Antoine'a de Saint-Exupéry'ego, Artura Rubinsteina i wielu innych. Był postacią nieszablonową podobnie jak wybitna była sztuka, którą tworzył.

Wcześnie uległ wpływom kubizmu, ale oparł się jego odejściu od rzeczywistości i powrócił do malarstwa realistycznego. Z zamiłowaniem czerpał z tradycji malarskich Włoch i Flandrii rozwijając swój charakterystyczny styl malarstwa, które unikalne cechy najlepiej widoczne są w portretach. Ich wyrafinowany realizm, osiągnięty dzięki starannej pracy pędzla, oraz użycie świecących, zmysłowych kolorów, które przepełniają kompozycje spokojem, uczyniły Kislinga jednym z kluczowych twórców w historii École de Paris.

Portrety i akty pozostają najważniejszym zakresem twórczości Kislinga. Malował przede wszystkim wizerunki kobiet, rzadziej mężczyzn czy dzieci. Spośród kilkudziesięciu znanych portretów można wyróżnić te w typie rodzajowym, np. „Rzymianka” (1921). W innych Kisling ubierał młode kobiety w stroje ludowe lub okrywał je ludową chustą. Tak było w „Portrecie Polki” (1928), w którym kwiecista chusta narzucona na sukienkę identyfikowała narodowość kobiety. Czasem strój artysta dopełniał azjatycką lub latynoską urodą, jak w „Jawajce” (1925) czy „Meksykance” (1927). W portretach kobiet stosował bogate efekty deseni tkanin i faktur malarskich („Kobieta w sukni w niebieskie kropki”, 1926), wprowadzał stylizowane linearne formy do kompozycji, czasem umieszczał postaci na tle pejzażu. Gatunek portretu był – obok aktu – ulubioną formą wypowiedzi Kislinga. Malowane przez niego wizerunki cieszyły się niesłabnącym uznaniem zarówno w Paryżu lat 20. i 30., jak i w Ameryce, w której spędził czas II wojny światowej. Portrety powstawały również po powrocie Kislinga z USA do Francji. Oferowany „Portret młodej dziewczyny z warkoczami” namalował artysta pod koniec życia, w 1951 roku. Jest on syntezą wszystkich najważniejszych cech jakie wypracował Kisling przez lata – widzimy więc wydłużony, migdałowy kształt wyolbrzymionych oczu oraz starannie wyrysowane łuki brwiowe, usta i nos dziewczyny. Zachwyca walorowy modelunek karnacji twarzy, nasycony koloryt i wyraźna linia rysunku. Znana z najlepszych prac z przedwojennego okresu dbałość o detal w przedstawieniu stroju dziewczyny jest ukłonem Kislinga w stronę akademickiego historyzmu. Niezwykła staranność w odtworzeniu ażurowego białego kołnierza, bliska wrażeniu obcowania z prawdziwą koronką nałożoną na gładkie lico obrazu jest wirtuozerskim popisem niezwykłego talentu artysty a zestawienie kryzy z czarną suknią, w którą odziana jest dziewczyna oraz szmaragdowym tłem potęguje dekoracyjność efektu. Patrząc na „Portret młodej dziewczyny z warkoczami” ma się wrażenie muzealności tej pracy, jej nadrealności, a jednocześnie dziwnie ujmującego ciepła, sprawiającego, że model budzi w odbiorcy sympatię i czułość. Tak doskonałe w wyrazie malarstwo portretowe Kislinga niezwykle rzadko pojawia się na polskim rynku dzieł sztuki.

Proweniencja

Izrael, kolekcja prywatna
Christies, aukcja 17.11.2016, poz. 1263
Francja, kolekcja prywatna (od 1991)
Paryż, Galerie Daniel Malingue
Paryż, kolekcja prywatna (od 1982)
Paryż, kolekcja Mme Kotler (ok. 1950)

Wystawiany

Genewa, Galerie Interart, Figures impressionnistes et modernes, kwiecień - czerwiec 2008.
Cortina d'Ampezzo, Prato, Mediolan, Farsettiarte, Soutine, Kisling, Utrillo e la Parigi di Montparnasse, grudzień 2003 - luty 2004.
Tokyo, Mitsukoshi Art Museum; Mitsukoshi Matsuyama; Kawaguchiko, Municipal Museum of Fine Arts; Mitsukoshi Osaka; Mitsukoshi Hiroshima; Mitsukoshi Takamatsu oraz Fukuoka Art Museum, Kisling. Centenaire, listopad 1991- maj 1992.
Paryż, Galerie Daniel Malingue, Kisling. Centenaire, kwiecień - lipiec 1991 (prawdopodobnie).
Paryż, Galerie Drouant-David, Kisling, listopad 1953.

Reprodukowany

Soutine, Kisling, Utrillo e la Parigi di Montparnasse [katalog wystawy], wyd. Farsettiarte, Cortina d'Ampezzo, Prato i Mediolan 2003, ss. 36-37.
Kisling. Centenaire [katalog wystawy], Tokio 1991, il. 69.
Kisling. Centenaire [katalog wystawy], wyd. Galerie Malingue, Paryż 1991, il. 59.
Kisling J., Kisling, Turyn 1982, vol. II, s. 163, il. 248.

Biogram artysty

Mojżesz Kisling na stałe osiadł w Paryżu w lecie 1911 roku. Zwany był „księciem Montparnasse’u”. W 1912 roku uczył się pod kierunkiem Eugeniusza Zaka w Academie La Palette. W jego atelier spotykało się wielu artystów z kręgu Ecole de Paris, m.in. Leopold Gottlieb, Szymon Mondzain, Henryk Epstein, Marc Chagall i Amadeo Modigliani. Do grona jego najbliższych przyjaciół należał Tadeusz Makowski. Przez krytyków Kisling uznawany jest za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli Szkoły Paryskiej. Na jego twórczość wpływ miała sztuka Paula Cézanne’a, ale kontakty z kubistami sprawiły, że jego pejzaże tworzone na południu Francji nabrały geometryzującej stylistyki znanej z obrazów Pabla Picassa i Georges’a Braque’a, ale stosowane barwy były typowe dla fowistów. Po 1917 tworzył eklektyczne krajobrazy stosując ostre, konkretne barwy zestawione na zasadzie kontrastów. Od wczesnych lat dwudziestych dał się poznać jako portrecista, spod jego pędzla wychodziły liczne portrety i akty kobiece.
Miał wiele wystaw indywidualnych, w wystawach zbiorowych za granicą uczestniczył często jako artysta polski. Brał też udział w krajowym życiu artystycznym, m.in. w I Wystawie Ekspresjonistów Polskich (późniejszych Formistów), Kraków 1917.

Nr katalogowy: 39

Mojżesz Kisling (1891 - 1953)
Młoda dziewczyna z warkoczami (Jeune fille aux nattes), 1951


olej, płótno / 55 x 46 cm
sygn. p.g.: Kisling 1951


Estymacja:
650 000 - 850 000 zł ●
140 693 - 183 983 EUR
164 142 - 214 647 USD

Cena sprzedaży:
700 000 zł
151 516 EUR
176 768 USD

Aukcja Dzieł Sztuki 19 października 2021

19 października 2021 godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

wystawa przedaukcyjna:
1 – 19 października 2021
Galeria Domu Aukcyjnego
ul. Wiejska 20, Warszawa

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: