59. Ryszard Winiarski - OBSZAR 121

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Wojciech Fangor
    - MARTWA NATURA Z GRUSZKĄ, 1993

  • Następny

    Następna praca

    Henryk Stażewski
    - KOMPOZYCJA NR 111, 1979

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Każdy malarz ma swój kod, czasem pozornie prosty. (…) Ograniczenie się przeze mnie do bieli i czerni nie wynikało z innych pobudek, jak tylko z pragnienia uzyskania jednoznaczności kodu. Gdybym używał żółci, zapytano by mnie, której żółci używam. Gdy mówię, że używam bieli i czerni, to sytuacja jest jednoznaczna i tak porównywalna z określeniami „tak i nie”, „plus i minus”, „dobro i zło”, że nikt nie zapyta o specyfikę mojej bieli i mojej czerni. (…) Potrzeba precyzji kodu zmusiła mnie także do zdecydowania się na kwadrat, figurę geometryczną, która nie prowokuje pytań o kierunek (jak trójkąt) lub otaczające pole (jak koło). Nie pozostawia żadnych wątpliwości. – Ryszard Winiarski
cytat za.: Skaryszewska D., Wywiad z Ryszardem Winiarskim, Projekt, 30 /5 (164), 1985, ss. 22–27.

 

Siła oddziaływania "Obszaru 121" leży nie w samym rozmiarze i masywności dominujących form przestrzennych. Obiekt wypełnia wnętrze i absorbuje światło w grę, która staję się udziałem widza. Mocna w bryle konstrukcja czterowarstwowego reliefu jest jednocześnie pokazem największej finezji Winiarskiego w operowaniu "iluzoryczną przestrzenią". Zbudowana z drewnianych kloców zamkniętych w ramie solidnej skrzyni, stanowi nieomal formę rzeźbiarską, a jednak całkowicie zwodzi nas
przy spojrzeniu en face, kiedy nagle traci całą przestrzeń stając się płaskim, jednorodnym obszarem pokrytym grą białych i czarnych kwadratów budujących zupełnie inną kompozycję. Ten kontrast dwóch form wypowiedzi przy równoczesnej ich równowadze plasuje "Obszar 121"
w nielicznym gronie najokazalszych obiektów stanowiących kwintesencję poszukiwań konceptualnych Winiarskiego. To właśnie na początku lat 70. komplikacje reguł autorskiej gry Winiarskiego doprowadziły do budowania obszarów o coraz większej złożoności elementów i konstrukcji. Idea stała się czytelna i opracowane już były liczne modele jej wariacji, od animujących odbiorcę gier poprzez
płaskie kompozycje na płótnach i płytach aż do reliefów przestrzennych i obiektów. Właśnie wtedy twórczością Ryszarda Winiarskiego zainteresował się włoski historyk sztuki, kolekcjoner i marchand Arturo Schwarz prowadzący w Mediolanie galerię słynącą głównie ze sztuki surrealistów jak Marcel Duchamp, Andre Breton, Man Ray czy Jean Arp. Schwarz przywiózł do Mediolanu dzieła Winiarskiego, które z jego galerii trafiły do uznanych kolekcji europejskich. W katalogu wystawy czytamy: Tematem najnowszych dzieł jest przenikanie się tego, co można najprościej nazwać przestrzenią obrazu. Czasami przestrzeń ta jest brana dosłownie – poprzez budowanie jej piętrowo, w głąb obrazu – lub traktowana jako złudzenie. W tym drugim przypadku układ elementów statystycznych pojawiających się w wyimaginowanej głębi ukazany jest, dzięki różnym formom perspektywy, na powierzchni przestrzeni. Tworzenie iluzorycznej przestrzeni często wiąże się z udziałem czynnika losu. Statystycznie rejestrowane
przypadki, kod wizualny i analiza statystyczna tworzą świat, w którym spotykają się Technika i Sztuka. – Ryszard Winiarski (cytat za: Ryszard Winiarski, dall’8 novembre all’ll dicembre 1974, alla Galleria
Schwarz, Milano, wyd. Galleria Schwarz, Mediolan, 1974.)

Proweniencja

Włochy, kolekcja prywatna
Mediolan, Galleria Schwarz
własność artysty

Wystawiany

Mediolan, Ryszard Winiarski, Galleria Schwarz Milano, listopad – grudzień 1974.

Reprodukowany

Mediolan, Ryszard Winiarski, dall’8 novembre all’ll dicembre 1974,
alla Galleria Schwarz, Milano, wyd. Galleria Schwarz, 1974, s. 20, poz. 19.

Biogram artysty

Ryszard Winiarski, absolwent Wydziału Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej uczęszczał jako wolny słuchacz do pracowni malarstwa warszawskiej ASP. Należy do grona najwybitniejszych reprezentantów nurtu abstrakcji geometrycznej wywodzącej się z tradycji konstruktywizmu. Zgodnie z założeniami programu, od 1965 roku budował swe obrazy w oparciu o stały moduł – kwadrat pokryty czarną lub białą farbą. Ułożenie kwadratów i ich kolor jest przypadkiem uzależnionym od rzuconej kostki do gry lub układu losowego. Dla Winiarskiego celem nie jest obraz sam w sobie, ani jego estetyka, bardziej interesuje go sam proces twórczy sterowany rządzący się prawami gry. W tym sensie wyprzedzał artysta swój czas, wprowadzając do swoich prac elementy konceptualizmu. Stąd też Winiarski nie używał terminu „obraz”, ale „obszar” lub „próby wizualnej reprezentacji układów statystycznych”. Intencją artysty – jak pisze Bożena Kowalska – było odrzucenie przestarzałych norm tradycyjnej estetyki, wszelkich obowiązujących dotąd i nauczanych w szkołach zasad dotyczących malarstwa, łącznie z regułami budowy kompozycji czy rozwiązań kolorystycznych i światłocieniowych. Winiarski zanegował samą ideę obrazu jako dzieła sztuki kształtowanego świadomie przez artystę i noszącego cechy jego twórczej indywidualności. Dążeniem malarza było stworze nie sztuki bezosobowej, wyzbytej z wszelkiej emocji; sztuki, której nie da się ocenić z punktu widzenia wartości estetycznych, ale której sens można wyjaśnić racjonalnie, logicznie i precyzyjnie. (Ryszard Winiarski. Prace z lat 1973-1974, Polski Dom Aukcyjny „Sztuka”, Kraków 2002, s. 8-9). Prace Ryszarda Winiarskiego wchodzą w skład kolekcji takich instytucji jak Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowe w Warszawie, Wrocławiu, Krakowie i Poznani, w kolekcji McCeory w Nowym Jorku, w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w New Delhi i wielu kolekcjach prywatnych.

Cała moja twórczość, do dzisiaj, z grubszabiorąc, jest budowana na tych dwóch obiektywnych mechanizmach, na porządku i przypadku. Porządkiem nazywam te doświadczenia, które są przypisane ciągom liczbowym, przypadkiem zaś te, w których uruchomiony został taki czy inny mechanizm losowy. (…) Na początku to co robiłem miało służyć przede wszystkim pewnej demonstracji, demistyfi kacji określonego obszaru sztuki po to, by zamienić go w obszar konkretnego, rzetelnego doświadczenia. Konsekwencją takiej postawy było odrzucenie wszelkiej myśli o ekspresji, wszelkiej myśli o wrażliwym odbiorzetego, co robię. - Ryszard Winiarski.

cyt. za: Prace z lat 1973-1974, Polski Dom Aukcyjny „Sztuka”, Kraków 2002, s. 20.

Nr katalogowy: 59

Ryszard Winiarski (1936 - 2006)
OBSZAR 121, 1972


akryl, płyta / 100 x 100 x 10 cm
opisany na odwrocie: WINIARSKI 1972 na odwrocie autorska naklejka z odręcznym opisem: WINIARSKI/ OBSZAR 121/ penetracja przestrzeni realnej z różnym w wylosowanych strefach prawdopodobieństwem pojawienia się koloru czarnego. Zmienna losowa – tablica liczb przypadkowych i kostka do gry. Akryl, 100x100x10cm, 1972 R/ SURFACE 121 oraz częściowo uszkodzona naklejka z tym samym opisem w jęz. angielskim


Cena wywoławcza:
400 000 zł
94 118 EUR
112 360 USD

Estymacja:
500 000 - 600 000 zł ●
117 648 - 141 177 EUR
140 450 - 168 540 USD

Cena sprzedaży:
680 000 zł
160 000 EUR
191 012 USD

AUKCJA DZIEŁ SZTUKI 29 MAJA 2018

29 maja 2018 r. godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Wystawa przedaukcyjna:
8 - 29 maja, 2018 r.
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Kontakt w sprawie obiektów:

galeria@polswissart.pl
tel.: +48 (22) 628 13 67

ZLECENIE LICYTACJI

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: