Louis Marcoussis (wł. Ludwik Kazimierz Władysław Markus) pochodził z zamożnej rodziny łódzkich fabrykantów. Studia artystyczne rozpoczął w 1901 roku w krakowskiej ASP spędzając tam dwa lata pod kierunkiem Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego. Zaraz potem wyjechał do Paryża do Académie Julian. W 1912 r. za namową przyjaciela, Guillaume’a Apollinaire’a Markus zmienił swe nazwisko na nazwę podparyskiej miejscowości – Marcoussis. Kolejne dekady spędził w gronie twórców awangardowych Jeana Metzingera, Juana Grisa, Georges’a Braque’a i poetów Guillaume’a Apollinaire’a, Maxa Jacoba, André Salmona. Partnerką Marcoussisa była Alicja Halicka z którą ożenił się w 1914 roku. Po wojnie artysta kontynuował swe kubistycznie poszukiwania. Od lat 20. Marcoussis skłaniał się coraz bardziej ku poetyce surrealizmu. Z kręgiem surrealistów Marcoussis i Halicka byli zresztą blisko zaprzyjaźnieni. Spotykali się z Maxem Ernstem i Joanem Miró, przyjaźnili się z André Bretonem, Tristanem Tzarą czy Pierre’em Reverdym. Pierwsze prace malarskie, utrzymane w stylistyce impresjonistycznej wystawił w 1905 na paryskim Salonie Jesiennym. W kolejnych latach znajomość z Pablem Picassem zaowocowała zwrotem w kierunku kubizmu w którym osiągnął mistrzostwo formy posługując się językiem rzeźby. Prace te należą do najrzadszych i najbardziej poszukiwanych obiektów na rynku kolekcjonerskim nie tylko w Polsce.
