Aga Rytel, a właściwie Agata Jakubowska-Rytel, jest artystką działającą zarówno na polu malarstwa, jak i tkaniny artystycznej. Po ukończeniu liceum plastycznego, rozpoczęła studia na Wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Jednak już po drugim roku przeniosła się do Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie kształciła się m.in. pod kierunkiem prof. Jerzego Jarnuszkiewicza, Oskara Hansena i Mieczysława Szymańskiego. To właśnie w eksperymentalnej pracowni tkaniny u prof. Szymańskiego zetknęła się z nowatorskimi technikami tkackimi i przestrzennym myśleniem o gobelinie, które ukształtowały jej dalszą drogę twórczą. Po obronie dyplomu w 1971 roku, kontynuowała swój rozwój w dziedzinie tkaniny i malarstwa sztalugowego, a doświadczenia rzeźbiarskie nadały jej pracom charakterystyczną, mocno zarysowaną formę. Zafascynowana abstrakcją geometryczną, w swoich gobelinach początkowo łączyła wełnę, sizal, len i konopie, osiągając rzeźbiarskie efekty fakturalne. Z czasem uprościła język artystyczny, kierując się ku klarownej, syntetycznej geometrii. Niejednokrotnie zestawiała kompozycje tkackie z malarskimi, badając różnice obu mediów. W latach 70. i 80. sięgała po powtarzalne motywy – rycerza, ronda, balonu czy szczeliny – reinterpretując je równolegle na płótnie i w tkaninie. Od lat 90. skłania się ku formom organicznym, czego wyrazem stał się cykl malarski „Uwięzione emocje”. race Rytel prezentowane były na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą, m.in. w Niemczech, Szwecji, Danii i Francji. Współpracowała z warszawskimi galeriami „Cepelia”, „Warexpo” i „Zamkowa”. W 2021 roku jej jubileuszowa ekspozycja w Bielańskim Ośrodku Kultury podsumowała 50-lecie działalności twórczej.
