Jana Shostak jest polsko-białoruską artystką i aktywistką. Urodzona w 1993 roku w Grodnie, na Białorusi, od 2010 roku mieszka w Polsce. W 2013 ukończyła studia licencjackie na Wydziale Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studia magisterskie rozpoczęła na warszawskiej ASP, na Wydziale Sztuki Mediów. W 2017 roku obroniła dyplom w Pracowni Działań Przestrzennych Mirosława Bałki. W tym samym roku rozpoczęła studia doktoranckie na Uniwersytecie w Poznaniu. W 2020 roku została laureatką stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców. Pracuje jako wykładowca akademicki na Wydziale Sztuki Mediów ASP w Warszawie. Jana Shostak szybko stała się postacią rozpoznawalną w środowisku artystycznym. W 2015 roku w Poznaniu, wspólnie z innymi młodymi twórcami, ustanowiła nowy polski rekord Guinnesa, tworząc najdłuższy utwór audio z tagów miejskich. W 2016 roku, wspólnie z Marią Olbrychtowicz, wzięła udział w Manifesta 11 w Zurychu. W tym samym roku obydwie artystki, jako grupa Diakonessy, zdobyły Grand Prix na najlepszy dyplom na festiwalu Młode Wilki. W 2017 roku wzięła udział w Biennale Sztuki Mediów WRO 2017-Draft Systems. W ramach swoich artystycznych działań Shostak została finalistką konkursu Miss Polonii Wielkopolski, wzięła też udział w Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie i Panamie. W 2021 roku otrzymała Paszport „Polityki” w kategorii Sztuki wizualne. Jana Shostak dała się poznać jako zdeterminowana i odważna aktywistka. W 2020 roku zaangażowała się w protesty na Białorusi, krytykując pomoc polskiego rządu dla protestujących przeciwko białoruskiemu reżimowi. Była organizatorką akcji „Minuta krzyku dla Białorusi”. Do najważniejszych realizacji twórczych artystki należą m.in. projekt „kocham Cię” (2015), „Neuroplastic Tourist Guide” (z Marią Olbrychtowicz, 2016), „Who is your pope?” (z Marią Olbrychtowicz, 2016), „nowak/ nowaczka/ nowacy” (2017), „Miss Polonii” (z Jakubem Jasiukiewiczem, od 2020)
