Uwidoczniona na obrazie Erba kamienica to lwowski Ratusz – wzniesiony w latach 1827–1835 w stylu klasycystycznym według projektu Józefa Markla i Franciszka Treschera. Studnia z posągiem Amfitryty zdobiąca tę część Rynku znajduje się dokładnie u zbiegu jego pierzei północnej i zachodniej, przy wylocie ulic Krakowskiej i Trybunalskiej. Tło dla przedstawionej sceny stanowi widoczna w oddali pierzeja południowa z kamienicami Jelonkowską (narożną) i Ubaldinich oraz sąsiadujący z nimi wlot ulicy Halickiej.
Erno Erb znany był z doskonale zbudowanych, nastrojowych scen miejskich, najczęściej niewielkich wymiarów i kadrujących pojedyncze kolorowe stoiska targowe czy kupieckie scenki rodzajowe z barwnymi przekupkami w roli głównych bohaterek. Oferowana praca zachwyca złożonością kompozycji, która nie skupia się już tylko na małym fragmencie targu lecz ukazuje cały wycinek najważniejszego lwowskiego placu i sąsiadujących ulic skąpanych w ciepłym świetle popołudniowego słońca. Barwne stragany umiejscowione u podnóży posągu Amfitryty tętnią życiem a pobliską ulicą idą zamyśleni przechodnie. Całość charakteryzuje typowa dla Erba nastrojowość i harmonia. Podobne ujęcie lwowskiego Rynku spotkać możemy w innych znanych na polskim rynku pracach artysty – „Przed lwowskim ratuszem” oraz „Targu na lwowskim Rynku”. Jednak żadną z nich nie cechuje tak intensywne natężenie barwy a rzadko spotykany format obrazu – należący zdecydowanie do największych jakie wyszły spod pędzla Erno Erba – oraz bogactwo kompozycji sprawiają, że oferowana praca stanowi niezwykle ciekawą propozycję dla miłośników twórczości tego lwowskiego malarza.

Erb urodził się w 1878 roku we Lwowie, gdzie też zginął w 1943 roku, najprawdopodobniej podczas nazistowskiej likwidacji tamtejszego getta. Nie posiadał wykształcenia artystycznego, co jednak nie przeszkodziło mu w wypracowaniu indywidualnego, rozpoznawalnego warsztatu malarskiego. W swojej twórczości Erb podejmował przede wszystkim tematykę miejską i rodzajową. Malował sceny targowe, a także pejzaże i martwe natury. Posługiwał się farbą olejną, akwarelą i pastelami, przy czym to właśnie jego obrazy olejne, odznaczające się bogatą, grubo kładzioną fakturą, przyniosły artyście największe uznanie. Bywały nawet porównywane z obrazami niemieckiego malarza Maxa Liebermanna. Jego paleta, często jasna i lekko rozmyta, budowała nastrojową atmosferę lwowskiego targu bardziej niż dążyła do jego wiernej reprezentacji. Erb był aktywnym uczestnikiem życia artystycznego swojej epoki. Wielokrotnie wystawiał w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie i w Krakowie, a także w warszawskiej Zachęcie. W 1929 roku brał udział w Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, natomiast w 1932 roku jego prace zaprezentowano na Wystawie Sztuki Polskiej w Albright Art Gallery w Buffalo, do której wydano katalog w języku angielskim. Dzieła Erba znajdują się dziś w zbiorach wielu instytucji, w tym Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie, Muzeum Sztuki Ukraińskiej we Lwowie oraz Lwowskiej Galerii Sztuki. Twórczość artysty, choć niedoceniona za jego życia w skali ogólnopolskiej, stanowi dziś ważny dokument obyczajowości i życia codziennego przedwojennego Lwowa oraz Galicji Wschodniej. Malarz zginął w czasie Zagłady, stając się jedną z wielu ofiar tragedii, która dotknęła żydowską społeczność Lwowa.