Oferowany portret, pochodzący najpewniej z końcówki XVII lub początku XVIII wieku, przedstawia wysoko urodzoną, młodą damę w brokatowej sukni i płaszczu z gronostajem. Istnieją różne hipotezy dotyczące tożsamości uwiecznionej modelki. Pierwsza identyfikuje kobietę jako Marię Ludwikę Elżbietę Orleańską (1695-1719), księżną de Berry, francuską arystokratkę znaną z rozpustnego stylu życia. Informacja ta widnieje na starej nalepce na odwrociu obrazu, wraz z atrybucją Hyacinthe Rigaud – jednego z najważniejszych portrecistów na dworze Ludwika XIV. Podana identyfikacja została również wykorzystana przez dom aukcyjny Bonhams w 2010 roku, z tą różnicą, że autorstwo portretu przypisano artyście z kręgu François de Troy (1645-1730), oficjalnego malarza króla Jakuba II Stuarta, przebywającego we Francji na wygnaniu. Druga hipoteza mówi, iż uwiecznioną na płótnie modelką jest Teresa Kunegunda (1676–1730), córka króla Polski i wielkiego księcia litewskiego Jana Sobieskiego. Przypuszczenie to opiera się na wiedzy o niemal analogicznym portrecie, znajdującym się w Narodowej Galerii Sztuki we Lwowie, atrybuowanym Jean-François de Troyes (1679-1752), synowi wspomnianego wyżej François de Troy. Modelkę na obrazie lwowskim identyfikuje się jako Teresę Kunegundę Sobieską, a samą pracę datuje na około 1690 rok. Z informacjami podawanymi przez Narodową Galerię Sztuki we Lwowie nie zgadza się jednak Guillaume Attlane, który identyfikuje lwowski portret jako przedstawiający Ludwikę Elżbietę Orleańską (1709-1742), królową Hiszpanii, w wieku około jedenastu lat, namalowany około 1720 roku przez de Troya. Francuski badacz wskazuje: „Portret ten prezentowany jest w Galerii Narodowej we Lwowie jako wizerunek Teresy-Kunegundy Sobieskiej. Nikt tam się najwyraźniej nie zastanowił, jakim to dziwnym trafem elektorowa Bawarii, urodzona polską księżniczką, miałaby nosić płaszcz błękitny w złote fleur-de-lys (niezbyt dobrze widoczne, owszem, ale mimo to całkowicie rozpoznawalne). Jest to rzecz jasna księżniczka francuska, a aby ustalić która, wystarczy porównać twarz z portretem Luizy-Elżbiety autorstwa Jeana Ranca – i dalsze rozważania stają się zbędne… Ponieważ nie ma tu jeszcze żadnej wskazówki, że chodzi o przyszłą królową Hiszpanii, portret należy datować na okres bezpośrednio poprzedzający jej małżeństwo” (Attlane G., Louise-Élisabeth d’Orléans, reine d’Espagne [tłum. P. Skrzypczak], portal altesses.eu). Łącząc prezentowany obraz z jego analogią ze zbiorów Narodowej Galerii Sztuki we Lwowie, w świetle informacji podawanych przez Guillaume Attlane, nie można jednoznacznie stwierdzić kim jest sportretowana dama. Przytoczone przez badacza argumenty dotyczące stroju i datowania wydają się jednak spójne, a zaprezentowana suknia, jak i fryzura kobiety swoim charakterem są zdecydowanie bliższe pierwszym dwóm dekadom XVIII niż końcówce XVII wieku.
