Andrzej Rajch był twórcą, który w unikalny sposób zatarł granice między dyscypliną graficznego zapisu a zmysłową materią tkaniny, budując pomost między rzemiosłem a wysoką sztuką abstrakcji i figuracji. Urodzony w 1948 roku w Łodzi, niemal całe swoje życie i karierę akademicką związał z rodzinnym miastem, które stało się kolebką jego artystycznych poszukiwań. Był absolwentem łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (obecnie ASP im. Wł. Strzemińskiego), gdzie odebrał niezwykle wszechstronne wykształcenie. W 1973 roku uzyskał dyplom na Wydziale Projektowania Ubioru i Tkaniny pod kierunkiem Anieli Bogusławskiej oraz Antoniego Starczewskiego, a zaledwie rok później ukończył Wydział Grafiki w pracowni prof. Stanisława Fijałkowskiego. To podwójne zaplecze – strukturalne myślenie Starczewskiego i metafizyczna wrażliwość Fijałkowskiego – uformowało go jako artystę osobnego. Przez lata pełnił funkcję pedagoga i kierownika Katedry Projektowania Tkaniny na macierzystej uczelni, kształtując kolejne pokolenia adeptów sztuki.
W warstwie twórczej prace Rajcha stanowią fascynujący dialog rytmu, światła i koloru. Artysta zasłynął przede wszystkim jako mistrz monumentalnych gobelinów, w których wątek i osnowa stawały się nośnikiem malarskiej ekspresji. Jego najsłynniejszy cykl „Gracje” to studia nad formą i ruchem, w których precyzyjne układy linii kreują iluzyjne załamania tkanin. Rajch po mistrzowsku operował niuansami barwnymi, wydobywając z wełny i lnu głębię godną klasycznego malarstwa. Jego prace charakteryzują się niezwykłą dyscypliną kompozycyjną, w której każdy element struktury pełni istotną rolę estetyczną. Dzieła artysty znajdują się w prestiżowych zbiorach publicznych, m.in. w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Sztuk Pięknych im. A.S. Puszkina w Moskwie czy Słowackim Muzeum Narodowym w Bratysławie. Dziś te unikatowe realizacje są niezwykle cenione przez świadomych kolekcjonerów, stanowiąc rzadki przykład harmonii między nowoczesnym designem a ponadczasową wizją artystyczną.
