26. Jacek Malczewski - PORTRET MŁODEJ KOBIETY Z RÓŻĄ

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Jacek Malczewski
    - BAJKA, 1909

  • Następny

    Następna praca

    Jacek Malczewski
    - ok. AUTOPORTRET WE WNĘTRZU, 1926

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Siła portretów Jacka Malczewskiego tkwi zapewne w tym, że nie są one tylko malarskimi przedstawieniami postaci. Są pogłębionymi portretami psychologicznymi, które dają szerokie pole interpretacji odbiorcy. To sprawia, że na zawsze pozostają współczesnymi i aktualnymi, mimo, że nie ma już wśród nas portretowanych. Jacek Malczewski był mistrzem ujmowania fizjonomii. Charakterystyczne cechy budowy, rysów twarzy i gestów modela sprawiają zazwyczaj, że nie mamy wątpliwości z którą postacią mamy do czynienia. Nie zawsze są to postaci określone, często na obrazach mistrza pojawiają się twarze, których nie łączymy z konkretną osobą, być może dlatego, że urzekły go jednostkowo, były rezultatem szybkiego natchnienia na skutek choćby jakichś wydarzeń losowych. Pewne jest jednak, że przez tę jedną chwilę tworzenia stanowiły ośrodek jego malarskiego i duchowego świata. Portrety kobiece można śmiało uznać za ważną i odrębną część twórczości Malczewskiego. Artysta upatrywał bowiem w kobietach źródła wielu ważnych dla artysty i mężczyzny spraw, czemu wielokrotnie dawał w swojej twórczości wyraz. Stawały się symbolem muzy, natchnienia, bólu, miłości, przewrotności losu, nieuchronności końca ludzkiego życia, ale też ucieleśniały idee narodowe i patriotyczne. Można śmiało powiedzieć, że kobieta została postawiona przez Malczewskiego na piedestale naczelnego symbolu, z którego korzystał często i bardzo chętnie. Prezentowana praca ukazuje postać bliżej nieznanej, młodej kobiety w pogodnym, wręcz radosnym nastroju. Namalowany w pastelowych, jasnych barwach portret tchnie optymizmem i nadzieją. Ale nie byłby twórca sobą, gdyby nie zawarł w dziele głębszego przekazu. W prawej ręce kobieta trzyma laskę. Można domniemywać, że autor chciał przypomnieć o drodze, którą czeka kobietę i o atrybutach jej końca. Bohaterka obrazu zdaje się tym nie przejmować, nie zważa również na rozgrywającą sie scenę za jej plecami. Tło bowiem do portretu stanowi wizerunek wiejskiej kobiety z tobołkiem i kroczącym za nią faunem. Postaci ujęte są jakby w kadrze, w trakcie wędrówki. Zderzenie młodości modelki, jej radosnego uśmiechu z motywem podróżowania ma zapewne zwrócic uwagę na nieuchronne przemijanie młodości, na świadomość drogi, która czeka każdego z nas, a najdłuższa teoretycznie właśnie młodych. Wizerunek zostaje dookreślony jednak cudownym motywem róży trzymanej przez kobietę. Być może artysta chciał przez to podkreślić urzekającą go radość młodego życia, a być może jest to wskazówka na tę długą drogę, symbol tego co jest w niej najważniejsze - miłości.

Biogram artysty

Absolwent krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych w klasie Jana Matejki i paryskiej École des Beaux-Arts. Urodził się w 1854 roku w Radomiu. Dzieciństwo spędził w rodzinnym wspólnie ze starszą siostrą Bronisławą urodzoną w 1853 r., młodszym bratem Teodorem urodzonym w 1857 r. i młodszą siostrą Heleną urodzoną w 1861 r. W 1865 roku zmarł brat artysty, co zwróciło jego uwagę w stronę mistycyzmu i duchowości. Wydarzenia Powstania Styczniowego były znamienne dla jego przyszłej twórczości. Wychowany w patriotycznej atmosferze domu rodzinnego oraz kształcony między innymi przez wybitnego literata Alfonsa Dygasińskiego wybitnego pedagoga, uczestnika powstania styczniowego i pisarza pozytywistycznego, Malczewski obierze później wątek patriotyczny za wiodący dla całej swojej twórczości co znajdzie wyraz w obrazach syberyjskich, wielu przedstawieniach Ellenai, ale także licznych symbolach na jego obrazach: kajdanach, jakuckiej czapce, wojskowym szynelu, o którym w przyszłości powie, że był mu wiernym towarzyszem przez całe życie. Już w czasach nauki w gimnazjum Jacek Malczewski poznał Józefa Brandta, który często bywał w Radomiu u swojego wuja Stanisława Lessla. W 1872 r. pokazano Matejce prace młodego Malczewskiego. Jan Matejko skierował list do jego ojca w którym pisał: Rysunki kreślone ręką syna Pańskiego Jacka, zdają się wskazywać i obiecywać niepośledni talent malarski, którego rozwinięcia nie należy może zbyt długo przetrzymywać. Za sprawą tej sugestii w 1873 r. Jacek Malczewski przerwał naukę w gimnazjum i został przyjęty na pierwszy rok studiów w Szkole Sztuk Pięknych. W 1874 r. podczas pobytu w Radomiu namalował swój pierwszy olejny obraz Portret siostry Heleny przy fortepianie. We wczesnym okresie twórczości malował w duchu szkoły Jana Matejki. Były to utrzymane warsztacie akademizmu XIXwiecznego, portrety, sceny rodzajowe i tematy związane z martyrologią Polaków po powstaniu styczniowym (Śmierć Ellenai, Niedziela w kopalni, Na etapie, Wigilia na Syberii).
Od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku tworzył obrazy o treściach symbolicznych z przenikającymi się wątkami patriotycznymi, biblijnymi, baśniowymi, literackimi i alegoryczno-fantastycznymi. Ponadto malował wiele portretów, głównie w pejzażu, oraz wyjątkowo ważnych dla odczytania postaci tego artysty autoportretów. W 1880 podróżował do Włoch. W latach 1884-1885 jako artysta wziął udział w naukowej ekspedycji Karola Lanckorońskiego do Małej Azji. Był także w Grecji i we Włoszech. W latach 1885-1886 przebywał przez kilka miesięcy w Monachium. Po powrocie zamieszkał na stałe w Krakowie, gdzie był przede wszystkim profesorem w Szkole Sztuk Pięknych przekształconej w 1900 roku w Akademię Sztuk Pięknych. Dwukrotnie też mianowany był jej rektorem. Latem 1886 roku na weselu córki profesorostwa Janczewskich artysta poznał Marię Gralewską z którą rok później wziął ślub w kościele Mariackim. Rok później urodziła się im córka Julia, a w 1892 r. Rafał - przyszły malarz. Około 1892 r. i pobytu w Monachium rozpoczyna się w twórczości malarza faza dojrzałego symbolizmu z zawsze obecną problematyką losu, ojczyzny, człowieka, artysty, sztuki. Doświadczenia monachijskie, młodopolska atmosfera Krakowa, a także klimat domu rodzinnego, połączyły się i dojrzały wielkich symbolicznych obrazach MelancholiaBłędne koło. W 1898 r. śmierć matki a jeszcze wcześniej ojca oraz brata odcisnęła mocne, smutne piętno na dziełach Malczewskiego. Refleksja nad życiem, przemijaniem i śmiercią, zostanie uosobiona na obrazach w postaci anioła śmierci – Thanatosa. Około 1900 r. artysta związał się z Marią Balową, która była przez lata największą spośród muz artysty. Miłość ta zaważyła na charakterze twórczości Jacka Malczewskiego, który przedstawiał Marię we wszelkich obliczach - jako dumną Polonię, zwycięską Nike, kuszącą Eurydykę, spokojną Thanathos i zwodniczą chimerę.
Malczewski oprócz pracy na krakowskiej Akademii działał aktywnie w krakowskim środowisku artystyczny i kulturalnym. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, której w 1897 r. był współzałożycielem oraz od 1908 r. do Grupy Zero, z którymi licznie wystawiał. W ostatnich latach życia przebywał głównie w Lusławicach i Charzewicach k. Zakliczyna. Pod koniec życia dotknięty ślepotą, zmarł 8 października 1929 r.

Nr katalogowy: 26

Jacek Malczewski (1854 - 1929)
PORTRET MŁODEJ KOBIETY Z RÓŻĄ, 1909


olej, płyta / 72,5 x 91,5 cm
sygn. l.d.: JMalczwski 1909


Cena wywoławcza:
190 000 zł
44 497 EUR
53 073 USD

Estymacja:
250 000 - 350 000 zł
58 549 - 81 968 EUR
69 833 - 97 766 USD

Cena sprzedaży:
NIESPRZEDANE

AUKCJA DZIEŁ SZTUKI 10 PAŹDZIERNIKA 2017

10 października, 2017 r. godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Wystawa przedaukcyjna:
15 września - 10 października 2017 r.
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Kontakt w sprawie obiektów:

galeria@polswissart.pl
tel.: +48 (22) 628 13 67

ZLECENIE LICYTACJI

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: