8. Józef Brandt - Powrót z wyprawy, 1913 (Pochód; Zdobycie chorągwi)

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Władysław Czachórski
    - Wnętrze klasztoru,

  • Następny

    Następna praca

    Juliusz Kossak
    - Dwóch jeźdźców, 1893,

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Oferowany obraz „Powrót z wyprawy” namalowany został w 1913 roku. U schyłku swojego życia Brandt pozostawał niezwykle pracowity i aktywny zawodowo a każdy wychodzący spod jego pędzla obraz był wyczekiwanym wydarzeniem, o czym świadczyć może wyeksponowanie „Powrotu z wyprawy” w największej sali warszawskiej „Zachęty” na wystawie 1913 roku. Kompozycja w swej centralnej części przedstawia grupę polskich jeźdźców, z lewej strony zaś widoczna jest postać Kozaka na koniu wypatrującego powracających. Jest to powrót tryumfalny, mówi o tym wysoko podniesiona chorągiew trzymana przez otwierającego grupę wojaka. Całość dopowiadają zgromadzone po lewej stronie wozy i odpoczywające konie, z prawej strony w tle natomiast widzimy podążające w ślad za pierwszą grupą jeźdźców pozostałe formacje wojskowe. W „Powrocie z wyprawy” Brandt wprowadza dynamikę zwycięskiego wjazdu kontrastując ją ze statyką spokojnego oczekiwania, wyrażonego postacią Kozaka i fragmentu obozowiska. Obraz jest dowodem na mistrzowską umiejętność w aranżowaniu kompozycyjnym, na doskonałość warsztatu objawiającą się w najmniejszych nawet detalach uzbrojenia i stroju, na swobodę z jaką malarz poruszał się w dziedzinie przedstawienia zwierząt w ruchu, wreszcie zaś na wrażliwość na kolor i światło bijące z obrazu. Brandt nigdy nie był eksperymentatorem szukającym nowych rozwiązań formalnych, ale też nie tego od niego oczekiwano, ani też on sam nie czuł takiej potrzeby. Poruszał się z pewnością w ściśle przez siebie narzuconej tematyce. Do końca wierzył w misyjność swojego malarstwa, która objawiała się przede wszystkim przywoływaniem momentów chwały polskiego oręża. „Powrót z wyprawy” doskonale wpisuje się w taką właśnie narrację. 

Proweniencja

Warszawa, kolekcja prytwatna
Panorama Art Gallery, aukcja 07.12.1997, poz. 29
kolekcja Karola Lewińskiego (od poł. lat 80. XX w.)
kolekcja Walerii Ablewskiej i Kazimierza Ruszkiego (od 1948)
kolekcja Jerzego Hraśko (od 1944)
kolekcja Marii Łozińskiej, wdowy po gen. Janie Hemplu
kolekcja gen. Jana Hempla (od 1928)
Warszawa, kolekcja Bernarda Gutnajera

Wystawiany

Warszawa, TZSP, 1913

Reprodukowany

Józef Brandt, red. Micke-Broniarek E., Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 2018, tom 2, s. 352
Panorama Art Gallery [katalog], 07.12.1997, nr kat. i il. 29
Łozińska-Hemperl M., Z łańcucha wspomnień, Kraków 1986, il. 16
Wiercińska J., Katalog prac wystawowych w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1860-1914, Wrocław-Warszawa-Kraków 1969, s. 33
Lubierzyński F., Koń w malarstwie polskim. Studium historyczno-estetyczne, „Miesiąc Ilustrowany", nr 6 (1913), s. 455
Kwietniowa wystawa Zachęty w Warszawie, „Ziarno" nr 15 (1913), s. 233

Biogram artysty

Józef Brandt był jednym z najwybitniejszych malarzy polskich reprezentujących nurt monachijski. Studiował malarstwo w Polsce, Paryżu i Monachium. W 1870 roku otworzył w Monachium własną pracownię, a w1878 został honorowym profesorem Akademii Monachijskiej, członkiem Akademii w Berlinie i w Pradze. Jest jednym z tych polskich artystów malarzy, którym udało się zrobić ogromną karierę poza Polską. Uczestniczył w wielu europejskich wystawach i cieszył się niesłabnącym uznaniem. Pomimo międzynarodowych sukcesów – jak pisze Jan K. Ostrowski – i stałego zamieszkania za granicą, Brandt z całą świadomością pozostał malarzem polskim. Podejmował niemal wyłącznie polskie tematy historyczne i rodzajowe. Sygnując obrazy, dodawał dopisek „z Warszawy”, jak gdyby chcąc uprzedzić ewentualne wątpliwości związane z niemieckim brzmieniem swego nazwiska.

Józef Brandt urodził się w 1841 roku w Szczebrzeszynie. W jego domu rodzinnym atmosfera wprawdzie sprzyjała rozwijaniu wrodzonych zdolności, ale zgodnie z panującymi poglądami uprawianie sztuki nie mogło stanowić zawodu. Pochodził ze znanej i zamożnej rodziny warszawskich lekarzy . Tak więc Brandt po ukończeniu Instytutu Szlacheckiego, wyjechał w roku 1859 do Paryża, aby tam rozpocząć studia techniczne. Jednocześnie jednak podjął również naukę u francuskiego malarza batalisty Louisa Cognieta. Pod wpływem Kossaka, z którym zetknął się wówczas w Paryżu porzucił studia inżynierskie i poświęcił się całkowicie malarstwu. Obaj wracają jednak do Warszawy i wkrótce wyruszają na wspólną włóczęgę po Ukrainie i Podolu. Systematyczne studia artystyczne w Monachium artysta podejmuje w roku 1862 u batalisty Franza Adama i Karola Piloty'ego. Usilna praca i talent szybko przynoszą efekt. Od 1870 roku artysta dysponował już własną pracownią, gdzie bywała cała kolonia artystyczna przebywająca w Monachium. W latach 70. i 80. XIX w. powstały najwybitniejsze dzieła Brandta, sam artysta znalazł się u szczytu sławy, a jego sukcesy finansowe pozostały bez precedensu wśród polskich artystów żyjących za granicą. W 1873 po prezentacji Bitwy pod Wiedniem na Wystawie Powszechnej w Wiedniu został odznaczony Orderem Franciszka Józefa, w 1875 powołano go na członka Berlińskiej Akademii Sztuki, w 1878 mianowano honorowym profesorem i członkiem Akademii Bawarskiej. Pomimo datującego się od lat 90-tych stopniowego spadku formy artystycznej Brandta, popyt na jego obrazy nie uległ osłabieniu, a sam artysta spotykał się z kolejnymi dowodami uznania i szacunku. . W 1900 roku został wybrany na honorowego członka Akademii Sztuk Pięknych w Pradze. Po śmierci Henryka Rodakowskiego w 1894 nadeszła z Polski propozycja objęcia stanowiska dyrektora krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, z której jednak nie skorzystał. Pomimo osiągnięcia znaczącej pozycji na międzynarodowym rynku sztuki, przez całe życie nadsyłał swoje prace na wystawy organizowane w Polsce, przede wszystkim w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, którego był członkiem od 1874, oraz w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.Choć napisano już bardzo dużo o Brandcie i jego twórczość w większości wydaje się być już poznana to ciągle wymyka się jednoznacznej interpretacji. Wiadome jest jedno, że jest to malarstwo niesamowicie zaangażowane emocjonalnie, naznaczone żywiołowym temperamentem i świadczące o niebywałym bogactwie wyobraźni jego twórcy.

Nr katalogowy: 8

Józef Brandt (1841 - 1915)
Powrót z wyprawy, 1913 (Pochód; Zdobycie chorągwi)


olej, płótno / 80 x 124 cm
sygn. p.d.: Józef Brandt z Warszawy Monachium 1913


Estymacja:
1 800 000 - 2 500 000 zł
396 476 - 550 661 EUR
481 284 - 668 450 USD

Cena sprzedaży:
1 700 000 zł
374 450 EUR
454 546 USD

Aukcja Dzieł Sztuki 1 czerwca 2021

1 czerwca godz. 19.00
aukcja odbędzie się online

wystawa przedaukcyjna:
14 maja – 1 czerwca
Galeria Domu Aukcyjnego
ul. Wiejska 20, Warszawa

Licytuj online

ZLECENIE LICYTACJI

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: