Warszawa, kolekcja prywatna. Kraków, kolekcja prywatna.

Lwów, TPSP, II Wystawa Sztuki Związku Artystek Polskich, 1919. Warszawa, TZSP, Salon Doroczny, grudzień-styczeń 1919-1920. Warszawa, TZSP, Wystawa pośmiertna dzieł A. Harland-Zajączkowskiej, wrzesień 1930.

Przewodnik nr 56, TZSP w Warszawie, Warszawa 1930, nr kat. 67, s. 5.

Polska malarka i ilustratorka, uczennica Stanisława Batowskiego, następnie Szkoły Sztuk Pięknych dla Kobiet w Krakowie oraz monachijskiej Kunstgewerbeschule. Edukację artystyczną rozwijała również w Akademii Colarossiego w Paryżu. Po powrocie do rodzinnego Lwowa pracowała jako nauczycielka rysunku w gimnazjum im. Królowej Jadwigi. Harland-Zajączkowska do swojej przedwczesnej śmierci w 1930 roku brała udział w wielu znaczących wystawach, m.in. w Zachęcie, w Powszechnej Wystawie Krajowej, w TPSP we Lwowie i w Krakowie. W 1930 i 1939 roku odbyły się pośmiertne pokazy prac lwowskiej artystki. Harland-Zajączkowska tworzyła przede wszystkim olejne pejzaże miejskie, obrazy o tematyce religijnej i rysunki, sięgając sporadycznie do akwareli i gwaszu. Stosowała nasycone i czyste barwy, wyraźny kontur oraz lapidarne uproszczenia form, zbliżając się tym samym do kubizmu. Zajmowała się również ilustracją do czasopism i książek, ilustrowała Ptaki Arystofanesa (wydane we Lwowie, 1922) i Odyseję Homera (Lwów, 1924). Wykonywała projekty kart tytułowych dla takich czasopism jak Almanach Świata Kobiecego, i adresy na pergaminie (m.in. dla S. Przybyszewskiego i marszałka F. Focha). Malarstwo Harland-Zajączkowskiej znajduje się w zbiorach m.in. Muzeum Narodowego w Krakowie oraz w Lwowskiej Galerii Sztuki.