Warszawa, kolekcja prywatna

Stanisław Batowski-Kaczor, choć w powszechnej świadomości zapisał się przede wszystkim jako batalista i autor scen historycznych, posiadał także drugie, niezwykle intymne malarskie oblicze. Był nim pejzaż – gatunek, który dla artysty stał się przestrzenią wolności, słońca i czystej radości tworzenia. Prezentowany „Pejzaż czarnomorski”, o rzadko spotykanej w twórczości pejzażowej Batowskiego monumentalnej skali, stanowi dojrzałe świadectwo jego artystycznych peregrynacji. W 1900 roku, po latach podróży – od Paryża, przez Włochy, Hiszpanię i Maroko, aż po słoneczny Krym – powrócił on do Lwowa, przywożąc ze sobą niezwykły kapitał wspomnień. Oferowany obraz jest malarską sublimacją tych doświadczeń. Nie jest to typowa „widokówka” z południa, a raczej głęboka, rozwijana w zaciszu lwowskiej pracowni synteza tamtejszego światła. Artysta z niezwykłą swobodą operuje tu żywą, soczystą paletą barwną, opartą na ugrach, zieleniach i błękitach. Malarsko oddana kompozycja skąpana jest w słonecznym blasku. Biel murów, kontrastująca z nasyconym błękitem wody i nieba, staje się pretekstem do wirtuozerskiej gry światła. Szerokie, śmiałe pociągnięcia pędzla nadają płótnu niemal impresjonistyczny oddech i dynamikę. To dzieło, w którym artysta – kolekcjoner wrażeń – z czułością i maestrią powraca myślami do krajobrazów, które ukształtowały jego kolorystyczną wrażliwość, czyniąc z nich hymn pochwalny na cześć słońca i piękna południowej natury.

W latach 1883-1885 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Władysława Łuszczkiewicza i Floriana Cynka. Kontynuował naukę w Akademii Wiedeńskiej a dnia 18.10.1887 roku rozpoczął studia w Klasie Malarstwa na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych (Königliche Akademie der Bildenden Künste) w Monachium. W latach 90. intensywnie podróżował odwiedzając przede wszystkim wybrzeża Morza Śródziemnego – Francję, Włochy, Hiszpanię, Maroko – oraz Krym. W 1900 roku wrócił do Lwowa; był współzałożycielem stowarzyszenia artystów Młoda Sztuka. W latach 1903-1914 Kaczor-Batowski prowadził własną szkołę malarstwa we Lwowie. Specjalizował się w pejzażach, portretach, scenach batalistycznych. Podejmował tematykę historyczną i religijną. Jeszcze z okresu studiów pochodzą tak sugestywne kompozycje malarskie jak np. „Scena przed kominkiem” (1894). Zajmował się także malarstwem ściennym i projektowaniem witraży. Jego prace znajdują się w Muzeach Narodowych w Krakowie, Poznaniu i Warszawie, w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, w Muzeum Archidiecezjalnym we Wrocławiu, w Muzeum Sztuk Pięknych (Museum der bildenden Künste) w Lipsku oraz w Białym Domu w Waszyngtonie, DC („Kazimierz Puławski pod Savannah“). Malarstwo Kaczora-Batowskiego wpisuje się w realizm, historyzm i akademizm, z wyraźnymi wpływami malarstwa monachijskiego. Obrazy o tematyce historycznej i batalistycznej cechuje rozmach, pejzaże malowane podczas licznych podróży na południe Europy wyróżniają się traktowanym z wielką wprawą światłem.