Mieczysław Janikowski studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych u profesorów Sichulskiego, Jarockiego i Filipkiewicza. Koniec II wojny światowej zastał go w Wielkiej Brytanii gdzie podjął studia malarskie w Edynburgu. Ostatecznie osiadł w Paryżu często podróżując do rodzinnego Krakowa, w którym zmarł nagle w 1968 roku. Janikowski tworzył pod wyraźnym wpływem dwóch wielkich artystów konstruktywizmu – Malewicza i Strzemińskiego. Do rozwiązań formalnych dochodził artysta konsekwentnie eliminując przedmiot na rzecz uwypuklenia relacji między przestrzenią a formą. Sztuka abstrakcyjna Janikowskiego była mało w Polsce znana, za to niezwykle ceniona w świecie. W roku 1959 paryska „Kultura” przyznała Janikowskiemu coroczną nagrodę plastyczną. Przed śmiercią miał trzy wystawy indywidualne. Po śmierci jego prace pokazywano na kilkudziesięciu ekspozycjach. Twórczość Janikowskiego znajduje się w zbiorach m.in. Muzeum Narodowego w Krakowie, Warszawie, Gdańsku i Poznaniu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, Muzeum Architektury we Wrocławiu oraz muzeach w Bydgoszczy, Bytomiu, Radomiu i Chełmie oraz wielu instytucjach wystawienniczych za granicą.
