70. Alina Szapocznikow - Lampe-fesses, 1970

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Kajetan Sosnowski
    - z cyklu "Układy równowartościowe", 1982,

  • Następny

    Następna praca

    Natalia Lach-Lachowicz Natalia LL
    - Sztuczna fotografia, 1976/78,

wszystkie obiekty

Opis obiektu

…Jestem przekonana, że wśród wszystkich przejawów nietrwałości ciało ludzkie jest najwrażliwszym, jedynym źródłem wszelkiej radości, wszelkiego bólu i wszelkiej prawdy… - Alina Szapocznikow (1972)

(Alina Szapocznikow. Rysunki [katalog wystawy], Galeria Współczesna, Warszawa, 1974, s. nlb)

Gdy Szapocznikow przybyła do Paryża w 1963 roku krytycy francuscy odebrali ją jako artystkę z grupy Nowych Realistów. Nowi Realiści praktykowali kult przedmiotu oderwanego od codzienności, nie chcieli przypisywać przedmiotom konkretnych treści – miał on być obiektem codziennej konsumpcji. „Nowy Realizm objawia się jako inicjatywa bezpośredniego przywłaszczenia obiektywnej rzeczywistości” pisał w 1968 roku krytyk sztuki Paul Restany, autor mediolańskiego manifestu Nowego Realizmu. Szapocznikow po przyjeździe do Francji tworzyła rzeźby przy wykorzystaniu struktur pochodzenia przemysłowego. W ten sposób powstawały rzeźby łączące w sobie zbrojenia budowlane lub fragmenty karoserii z materiałami takimi jak gips, brąz czy kamień. Bardzo chętnie korzystała też z nowego dla niej „budulca” jakim były żywice syntetyczne, w tym poliester. Daleka była jednak od artystów tamtego czasu – do swojej twórczości podchodziła bardzo serio. Jej obiekty, które balansują na granicy gadżetu i dzieła sztuki są przykładem świadomego zastosowania dwuznaczności między tym co „ładne-brzydkie”, jak pisze Urszula Czartoryska. W „Iluminowanej” (1966-67) artystka po raz pierwszy wykorzystała efekty świetlne. Szczególnie ciekawe dla Szapocznikow zdawało się eksperymentowanie z oświetleniem poliestrowych rzeźb. Światło, raz obecne raz nie, decydowało niejako o życiu bądź śmierci przedmiotu. Czartoryska stwierdza: „Światło (lub po prostu przezroczystość żywicy syntetycznej na tle okna) umieszczone jest w ‘erogennych’ partiach postaci – w ustach i piersiach, jako ekspozycja erotyzmu, bardzo prywatna. Ta ekspozycja, jak możemy się domyślać, nie jest daleka od aluzji do pulsującego światła sex-shopów, i o to rzeźbiarce chodziło, by dotykać granicy niebezpiecznej i ironizować na temat cywilizacyjnego chwytu handlarzy seksem”. Obiekty – lampy, których najsłynniejsza seria pochodzi z 1970 roku, to po części gadżety, fetysze, w które artystka włączyła od dawna już eksplorowany przez siebie temat cielesności. Jak zauważa Urszula Czartoryska w katalogu poświęconym artystce (Zachęta, 1998) twory te przywołują na myśl lampki – dewocjonalia z podświetlonymi symbolami religijnymi. Zainteresowanie lampą jako obiektem zrodziło się w Szapocznikow niewątpliwie pod wpływem Alberto Giacomettiego, którym Szapocznikow była zafascynowana. Giacometti wraz z bratem Diego wykonywał lampy zanim odniósł w Paryżu sukces jako twórca słynnych cienkich kroczących postaci.

Oferowany obiekt „Lampe – fesses” datowany na 1970 rok chronologicznie i stylistycznie należy do tej samej serii, do której zaliczają się inne udokumentowane obiekty takie jak Piersi, Tors, Serce oraz Fetysz (por. Katalog rzeźb Aliny Szapocznikow, wyd. MNK, Kraków 2001, ss. 179-181.). Ich dramatyczność zawiera się we fragmentaryzacji i zmianie funkcji poszczególnych elementów: odlew części ciała zastępuje całą rzeźbę, przez co staje się przedmiotem artystycznym lub nawet – jak w przypadku „Lampe-fesses” - użytkowym.  „Chwila ulotna, chwila błaha – jest to jedyny symbol naszego ziemskiego żywota” pisała Alina Szapocznikow. Obiekty lampy rejestrują niejako tę ulotność, pulsując gaszonym i zapalanym światłem są niezwykle oryginalnym sposobem postrzegania przez Szapocznikow cielesności.

Proweniencja

Polska, kolekcja prywatna
Christie's London, aukcja 14.04.2016, poz. 46.
Francja, kolekcja prywatna
Bukowski's Helsinki, aukcja 12.11.2012, poz. 560
kolekcja Pierra i Catherine Descargues
dar od artystki

Wystawiany

Berlin, Schinkel Pavilion, Paul McCarthy and Them, 2015 Yokohama, Yokohama Muzeum of Art, Yokohama Triennale, 2014

Nr katalogowy: 70

Alina Szapocznikow (1926 - 1973)
Lampe-fesses, 1970


barwiona żywica poliestrowa, żarówka, okablowanie, metal / 28 x 33 x 9 cm


Estymacja:
900 000 - 1 400 000 zł ●
210 281 - 327 103 EUR
235 603 - 366 493 USD

AUKCJA DZIEŁ SZTUKI 28 maja 2019

28 maja 2019, godz. 19.00

Wystawa:
8 - 28 maja 2019
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

Kontakt w sprawie obiektów:

online@polswissart.pl

Licytuj online

ZLECENIE LICYTACJI

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: