34. Mela Muter - Martwa natura z warzywami, ok. 1917-1918

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Mela Muter
    - Dwie młode kobiety,

  • Następny

    Następna praca

    Mela Muter
    - W oborze. Dziewczynka z misą jabłek,

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Mela Muter bardzo często wykorzystywała gazety w kompozycjach z gatunku martwej natury. Niejednokrotnie możliwe jest odczytanie tytułu tych dzienników. W przypadku oferowanego obrazu artystka na rozłożonym na plecionym krześle bądź stołku wydaniu „Paris Soir” zaaranżowała układ warzyw – czerwoną kapustę, paprykę i cebule - w sposób odwołujący się do martwych natur Van Gogha. Dyspozycja przestrzeni polega na spiętrzeniu planów, które przecząc perspektywie linearnej, za to pomagając lepiej wyeksponować główne motywy, wypełniające niemal cały kadr – wpływają w ten sposób na ich monumentalizację. Zabieg ten znaleźć można również w twórczości Paula Cezanne’a. Sposób doboru i zestawienia motywów w stosunku do innych dzieł artystki wskazuje na jej zainteresowanie tylko i wyłącznie grą organicznych kształtów i barwnych skontrastowanych plam warzyw i ich otoczenia, bez intencji nadawania im jakiegokolwiek estetycznego porządku. W martwych naturach najlepiej uchwytne jest credo Meli Muter, która za najwyższą wartość uważała kompozycję i walory kolorystyczne obrazu. 

Artystka niejednokrotnie wykorzystywała odwrocie zamalowanego płótna dla stworzenia nowej kompozycji. Takie użycie płócien wiązało się z ograniczoną dostępnością do materiałów artystycznych, zwłaszcza w okresie I wojny światowej, kiedy powstała oferowana martwa natura. Została ona namalowana na odwrocie wcześniejszego obrazu przedstawiającego portret młodej bretonki z dzieckiem. Temat macierzyństwa towarzyszył Meli Muter na przestrzeni całej jej twórczej drogi a wątek ludzkiej kondycji – humanité – znajdował się w centrum jej artystycznych zainteresowań. Jakby w przeciwieństwie do antropocentryzmu, który dominował twórczość Meli Muter w pierwszych latach XX wieku, w latach wojennych powstawały prawie wyłącznie martwe natury - temat wcześniej w zasadzie nie spotykany w jej malarstwie. W trudnych latach wojennych artystka ceniła sobie bardzo ten gatunek, który pozwalał jej skupić się na istocie malarstwa. Jak sama mówiła: W sztuce trzeba być małomównym, nie należy przedstawiać wszystkich szczegółów, a koncentrować się jedynie na rzeczach istotnych. Niewątpliwie w martwej naturze Mela Muter skoncentrowała istotę swojego malarskiego kunsztu.

Proweniencja

Warszawa, kolekcja prywatna
USA, kolekcja Toma Podla
kolekcja Ewy Fibak (do 1997 r.)
Kolonia, Kunsthaous Lempertz (1986 r.)
Genewa, kolekcja Oscara Gheza w Petit Palais (1983-1974)
Kolonia, Galerie Gmurzyńska

Reprodukowany

Król A., Tanikowski A., Kolory Tożsamości. Sztuka polska z amerykańskiej kolekcji Toma Podla, wyd. MNK Kraków, 2001, s. 90.

Biogram artysty

To Paryż dał mi wszystkie elementy, które składają się na moją sztukę. Tu odnalazłam nawet mój słowiański charakter, którego w Polsce bym zapewne nawet nie zauważyła, a który tu wszyscy chętnie zauważają w moich płótnach. I w tym jest, jak sądzę, wielka siła Paryża: wszystkie przeróżne surowce, jakie przywozimy tu ze sobą, ulegają tu wzmocnieniu i przetapiają się w jednolity typ, rodzaj solidnego i jednorodnego metalu.

 – Mela Muter (Mela Muter. Malarstwo, wyd. Muzeum Uniwersyteckie w Toruniu, Toruń, 2010, s. 13.)

 

Mela Muter (Maria Melania z Klingslandów Mutermilchowa) urodziła się w Warszawie, w majętnej żydowskiej rodzinie (wiernej polskiej tradycji niepodległościowej). Swoją edukację malarską rozpoczęła uczęszczając na kurs w prywatnej Szkole Rysunku i Malarstwa dla Kobiet w Warszawie, prowadzonej przez Miłosza Kotarbińskiego. W 1901 r. wyjechała do Paryża, w którym z niewielkimi przerwami została do końca życia. Będąc młodą matką kształciła się w paryskich szkołach: Académie Colarossi oraz Académie de la Grande Chaumičre, które umożliwiały edukację kobietom. Po burzliwym małżeństwie z krytykiem sztuki Michałem Mutermilchem, artystka wywołała duże zainteresowanie wśród paryskiej awangardy swoim związkiem z francuskim publicystą Raymondem Lefebvrem. Barwna osobowość Meli Muter pozwoliła jej na nawiązanie interesujących relacji z elitą inteligencką i artystyczną. W gronie bliskich jej przyjaciół znajdował się uwielbiany w Francji poeta Rainer Maria Rilke. Utrzymywała kontakt z Polakami mieszkającymi w Paryżu – Leopoldem Staffem, Władysławem Reymontem oraz Stefanem Żeromskim. Mela Muter znała się również z Olgą Boznańską, obok której wynajmowała sąsiadującą pracownię malarską. Należała do międzynarodowego artystycznego kręgu paryskich malarzy głównie pochodzenia żydowskiego - École de Paris, gdzie jej nazwisko pojawiało się wśród najbardziej cenionych artystów, takich jak: Marc Chagall, Amadeo Modigliani czy Pablo Picasso. Wśród sportretowanych przez nią osobistości świata sztuki, znaleźli się m.in. meksykański malarz, mąż Fridy Kahlo - Diego Rivera, znany marszand Ambrois Vollard, czy wreszcie jeden z najważniejszych architektów francuskich Auguste Perret, który zaprojektował dla niej luksusową willę i pracownię przy Rue Vaugirard 114. W 1917 r. atelier Meli Muter odwiedził sam Henri Matisse, którego zachwyciły jej obrazy. W swoim dorobku artystycznym posiada m.in. wystawy prezentowane na w paryskich galeriach Chéron (1918) oraz Druet (1926 i 1928), ekspozycję na pokazach w barcelońskiej Galerii José Dalmau, w Monachium, Pittsburgu oraz krajowych wystawach zbiorowych w Krakowie, Lwowie oraz Warszawie.

Dla Meli Muter istotne okazały się podróże. Podczas pobytu w Bretanii, artystkę zaintrygowała twórczość malarzy z tzw. szkoły z Pont-Aven. Uproszczony, miękki modelunek portretowanych postaci czasami kontrastowany z abstrakcyjnie położoną barwną plamą farby spowodował przekonanie o jej fascynacji twórczością Gauguina. Jednak na jej dojrzały styl wpływ miała inspiracja obrazami Paula Cézanne'a, Vincenta van Gogha oraz Edouarda Vuillarda.  Będąc pod wrażeniem ich obrazów, zaczęła rozbijać dotychczasowe plamy na wibrujące drobne cząsteczki. Zmieniła się również jej paleta barw oraz klimat i nastrój obrazów, który od tej pory stał się bardziej intymny.

 

Nr katalogowy: 34

Mela Muter (1876 - 1967)
Martwa natura z warzywami, ok. 1917-1918


olej, płótno / 60,5 x 75,5
sygn. p.d.: Muter
oraz na odwrocie: Matka z dzieckiem, ok. 1905-1906
olej, płótno 72,5 x 58 cm
sygn. p.g.: Muter


Estymacja:
600 000 - 800 000 zł
128 756 - 171 674 EUR
145 632 - 194 175 USD

Aukcja Dzieł Sztuki 7 grudnia 2021

7 grudnia 2021 godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

wystawa przedaukcyjna:
19 listopada – 7 grudnia 2021 r.
Galeria Domu Aukcyjnego
ul. Wiejska 20, Warszawa

Wystawa czynna:
od poniedziałku do piątku w godzinach 11-18
oraz w soboty i niedziele w godzinach 11-15

Licytuj online

ZLECENIE LICYTACJI

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: