75. Edward Dwurnik - Syców, 1987

  • Poprzedni

    Poprzednia praca

    Ryszard Waśko
    - Bez tytułu, 2010,

  • Następny

    Następna praca

    Edward Dwurnik
    - Kontrabasista, 2017,

wszystkie obiekty

Opis obiektu

Łatwiej mi malować, niż mówić. U mnie obraz jest formą wypowiedzi, malarstwo to mój sposób na życie i nie chodzi tylko o to, że to mój sposób zarabiania, nie – malując, komentuję rzeczywistość i wyrażam siebie. Tyle.

– Edward Dwurnik (Czyńska M., Moje królestwo. Rozmowa z Edwardem Dwurnikiem, wyd. Czarne, Wołowiec 2016, s. 11.)

 

W drugiej połowie lat 80. Edward Dwurnik odnosił wiele sukcesów międzynarodowych, wystawiając m.in. w Museum Moderner Kunst w Wiedniu a rok później w waszyngtońskim Hirshhorn Museum and Sculpture Garden. Reprezentował też Polskę na XIX Biennale w Sao Paolo w Brazylii. W 1987 roku Muzeum Narodowe we Wrocławiu zorganizowało artyście indywidualny pokaz, którego kuratorem został Mariusz Hermansdorfer.

Syców - miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, należące do aglomeracji wrocławskiej, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Syców. Namalowany przez Dwurnika w 1987 roku widok Sycowa, należący do cyklu „Podróże autostopem” oznaczonego rzymską cyfrą IX, powstał najprawdopodobniej w czasie pobytu artysty na Dolnym Śląsku. „Podróże autostopem”, czyli widoki miast z lotu ptaka, to najdłużej tworzony i najliczniejszy cykl malarski Edwarda Dwurnika. Rozpoczęty w 1967 roku trwał nieprzerwanie aż do śmierci artysty w 2018 roku. Punktem wyjścia dla prac z tej serii była twórczość Nikifora Krynickiego. Dwurnik przejął, a następnie rozwinął i rozbudował sposób, w jaki Krynicki malował miejską i podmiejską zabudowę, drzewa, pola i ludzi —  uproszczony i płaski, bazujący na barwnej plamie obwiedzionej ciemniejszym konturem. Pierwsze obrazy Edwarda Dwurnika z tego cyklu przypominają zwielokrotnione kompozycje Nikifora, ale już w drugim i trzecim roku pracy Dwurnik nadaje zabudowie trójwymiarowość i mnoży motywy nieobecne u Nikifora. W latach 90 w ramach „Podróży autostopem” powstają dwie nieoficjalne pod-serie: tzw. „miasta diagonalne” i „niebieskie miasta”.  

Twórczość Dwurnika charakteryzuje niespotykana wręcz płodność a ilość namalowanych przezeń obrazów idzie w tysiące. Poszczególne prace, skrzętnie przez artystę inwentaryzowane w cykle i posiadające własne numery, tworzą niezwykle spójną artystycznie panoramę. Niemniej jednak w mnogości pozostawionych przez niego dzieł na szczególną uwagę zasługują obrazy malowane u szczytu kariery, to znaczy w latach 70. i 80. XX wieku. Do serii cieszących się największym powodzeniem wśród kolekcjonerów należą bez wątpienia XV. „Sportowcy” oraz XVI. „Robotnicy”. Nie ustępują im IX. „Podróże autostopem”, które zwłaszcza w latach 80. zachwycają rozbudowaną i bogatą w detale kompozycją, barwnością inspirowaną Nikiforowymi akwarelkami, wreszcie narracyjnością przedstawianych scen. Główną ulicą Sycowa wiodącą do rynku zmierza milicyjny radiowóz. Tłumy gapiów zgromadzone wzdłuż krawężnika towarzyszą temu przejazdowi. Czy funkcjonariusze zmierzają w stronę placu, do którego od prawej strony nadciągają demonstranci niosący transparenty? Ktoś gdzieś jedzie na rowerze, gdzie indziej przechodnie stoją w małych grupkach oddani rozmowie. Zapis miejskiego życia w trudnej epoce lat 80. Dwurnik z właściwą sobie ostrością obserwacji prowadzi ów swoisty dziennik ilustrujący codzienność polskiego społeczeństwa u schyłku PRL.     

Proweniencja

Niemcy, kolekcja prywatna

Biogram artysty

Wybitny polski malarz i grafik. W latach 1963-1970 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, na wydziale malarstwa, grafiki oraz rzeźby. W 1965 roku rozpoczął niezależny od toku studiów cykl rysunków i akwarel, a od 1966 obrazów olejnych "Podróże autostopem". Od 1970 roku powstało kilkanaście  cykli malarskich, między innymi "Sportowcy" (1972-1978) ukazujący bohaterów zwykłej PRL-owskiej codzienności w komiksowo – karykaturalny sposób. Wśród kolejnych cykli obrazów powstały dwie serie poświęcone tragicznym losom ludzi uwikłanych w historię: w "Drodze na Wschód" (1989-1991) Dwurnik upamiętnia ofiary stalinizmu, a w "Od Grudnia do Czerwca" (1990-1994) ofiary stanu wojennego w Polsce. W twórczości Dwurnika można także znaleźć obrazy niezaangażowane, np. cykl "Błękitne" (lata 90-te) to pozbawione horyzontu, bliskie abstrakcji pejzaże morskie, a "Dwudziesty piąty" barwne abstrakcje w technice action painting. Inne serie to m.in. "Portret" (od lat 70-tych), "Robotnicy" (lata 80-te), "Niech żyje wojna!" (1991-1993), "Niebieskie miasta" (od 1993), "Diagonalne" (od 1996), "Wyliczanka" (od 1996). Edward Dwurnik wymieniany jest jako „jedyny polski artysta, któremu udało się odnieść międzynarodowy sukces przed transformacją  (m. in. udział w "documenta 7" w Kassel w 1982 roku). Był też jedynym artystą, który niezależnie od uznania w kręgach profesjonalnych, cieszył się popularnością we wszystkich środowiskach odbiorców sztuki. Niepokorny i prowokacyjny, zmienny i nieprzewidywalny, pełen diabelskiego poczucia humoru, budził skrajne reakcje i poruszenie, także wśród twórców najmłodszego pokolenia.   Dwurnik był również autorem projektów do monumentalnych kompozycji malarskich w przestrzeni publicznej oraz twórcą rysunków i gwaszy do filmów animowanych "Warzywniak, 360 stopni" (2007) oraz "Oaza" (2009) w reżyserii Andrzeja Barańskiego. Laureat licznych nagród, m.in. nagrody krytyki artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida (1981), nagrody Komitetu Kultury Niezależnej "Solidarności" (1983), nagrody Coutts Contemporary Art Foundation (1992). Powstało kilka filmów dokumentalnych o twórczości artysty, m. in: "Owoce Ziemi" (1977), "Portret z natury" (1984) i "Polska Nike" (1987) w reżyserii Andrzeja Szczygla oraz "Podróże Edwarda Dwurnika" (1995) Grażyny Banaszkiewicz. Edward Dwurnik, jedna z najbardziej rozpoznawalnych osobowości polskiej sztuki współczesnej zmarł 28 października 2018 roku. 

 

Nr katalogowy: 75

Edward Dwurnik (1943 - 2018)
Syców, 1987


olej, płótno / 120 x 168 cm
sygn. p.d.: SYCÓW / 1987 / DWURNIK opisany na odwrociu: 1987 / E.DWURNIK / SYCÓW / IX-346-1221 / 1221


Estymacja:
170 000 - 250 000 zł ●
36 325 - 53 419 EUR
38 375 - 56 434 USD

Aukcja Dzieł Sztuki 31 maja 2022

31 maja o godz. 19.00
Dom Aukcyjny Polswiss Art
ul. Wiejska 20, Warszawa

wystawa przedaukcyjna:
16 maja - 31 maja 2022 r.
Galeria Domu Aukcyjnego
ul. Wiejska 20, Warszawa

Wystawa czynna:
pn. – pt.: 11.00 – 18.00

sob.: 11.00 – 15.00

 

ZLECENIE LICYTACJI

Licytuj online

Zapytaj o obiekt   

Newsletter

Zapisując się na newsletter Domu Aukcyjnego Polswiss Art otrzymujesz: